Jæja, það er sannarlega tími til kominn að ég skrifi eitthvað á þessa bloggrás.

Ballið í Den Bosch var mjög áhugavert. Áhugavert segi ég, jú, skemmtilegt líka — svolítið spes. Við fórum þangað þrjú og vorum komin mjög tímanlega. Svona nærri klukkan níu var byrjað að dansa, fyrst allir saman í hóp með leiðsögn tveggja hæfileikaríkra dansara. Auðvitað gekk mér hræðilega að ná sporunum, handahreyfingunum, sveiflum, víxlingum, skiptingum og að halda svo þessu öllu í takt við tónlistina. Ég segi það og skrifa, mér er músík ekki í blóð borin. Ég sé bara engin tengsl milli tónlistar og þess að þurfa, vilja eða geta hreyft sig í „takt“ við hana. Ég get kannski hreyft hendur í „takt“ við einhverja dynki sem ég heyri, en ef ég á að fara að hreyfa fætur með, og ekki líta út eins og ég sé að einbeita mér að því að skrifa óundirbúna tímaritgerð ... það er bara ekki hægt. Jæja. Þessi partur gekk þó tiltölulega vel fyrir sig. Eftir langa, sveitta og þreytandi danslotu var örlítið skipt um gír og við látin dansa leiðbeiningarlaust. Það þótti mér svo skelfilegt að ég flúði í sófa hæfilega fjarri dansgólfinu. Gerði, ef ég man rétt, tvær tilraunir til þess að fara aftur inn á dansgólfið en ég forðaði mér þaðan örskömmu síðar, enda hafði ég ekki hugmynd um hvað ég ætti að gera.

En það er eitt, stór munur frá öllu því sem ég hef séð á Íslandi. Þarna var fólk aðallega á aldrinum þetta 18-25 ára, þó talsverður slatti af eldra fólki líka, 40-50 og stöku eldra ... en ekkert af þessu fólki var drukkið, né að drekka áfengi. Áfengi var þó selt þarna, meira að segja við vægu verði. Þetta finnst mér aðdáunarvert, en um leið hálfpartinn óskiljanlegt. Heilbrigð skemmtanamenning.

Héðan er annars allt gott að frétta, veðrið alveg yndislegt (það er reyndar spáð þrumum og eldingum á morgun) og ég hlakka mikið til þess að komast í frí og skoða mig betur um hérna. Mér gengur svona la-la með að ná málinu, ég skil meira og meira en mér finnst erfitt að tjá mig. Sumum finnst alveg óhemju fyndið að hlusta á framburðinn hjá mér, til dæmis hvernig ég skýt ósjálfrátt inn T í orð með SL, til dæmis sla 'kál' sem ég (og allir Íslendingar myndu) bera fram „sTla“. Ga maar sTlapen in je sTlaapkamer (þ.e. 'farðu bara að sofa í svefnherberginu þínu').

Jæja.

Vetrarhörkur

Jæja! Loksins þegar vorið hafði hafið innreið sína dundi hér á hið mesta illviðri í gær, með grenjandi rigningu og hagléljum á víxl, auk þrumna og flennistórra eldinga í um 600 metra fjarlægð. Í dag var veðrið talsvert dannaðra, og um hádegisbil hrutu hvorki meira né minna en hundslappir makindalega niður af himni. Ég spurði að sjálfsögðu hvað svona hundslappadrífa nefndist á hollensku en auðvitað eru hér engin sérstök orð um það höfð, bara blautur snjór, um 5 sentímetrar í þvermál, fallandi af himni! Jæja.

Mér þótti skemmtilegt að þetta skyldi endilega sjást í miðjum merkingafræðitíma, þar sem við vorum einmitt að ræða um ýmis fyrirbrigði sem ekki eru til orð yfir í tungumálum. Til dæmis er inni í myndinni að tungumál hafi ekki orð yfir nema 3 liti (sem eru þá svartur, hvítur og rauður, ekki fyrir tilviljun). Skemmtilegt íslenskt dæmi er liturinn „appelsínugulur“ sem engin ástæða var áðurfyrr að nefna og ekkert orð þá til yfir (enda sennilega lítið um appelsínur); þó var — og er — auðvitað hægt að lýsa honum sem „rauðgulum“.

Getur eitthvað verið fölrautt? Eða er eitthvað sem er fölrautt bara sjálfkrafa bleikt? Um þetta eru víst deildar meiningar. Ég þykist vel geta ímyndað mér að eitthvað væri fölrautt og að ég gæti haft slíkt orð um svoútlítandi hlut. (Með gamansamri einföldum gæti ég kannski lýst minni túlkun á þessum litum svona: þegar rauður er orðinn það ljós/fölur að hann er ekki lengur fallegur, þá nefnist hann bleikur.)

Jájá, héðan er allt ágætt að frétta. Ég á orðið í stórkostlegu basli með að tala ensku (sem er góðs viti!) því hollenskur orðaforði og hollensk málfræði treður sér inn í hartnær hverja setningu. Þetta er mér sérstaklega erfitt ef ég sé til dæmis tölur skrifaðar með arabískum tölustöfum, og tönnlaðist til dæmis sífellt á hollensku tölunum, sem og hikorðum og öðrum sjálfkrafa viðbragðsorðum í fyrirlestri í merkingarfræði í síðustu viku. Þetta fer bara versnandi, Guði sé lof.

Á næstunni þarf ég að komast langt með að berja saman tvær meðalstórar ritgerðir um efni sem ég hef varla hundsvit á, þreyta (heima)próf um þarnæstu helgi sem ég mun svo sannarlega skríða á (ef ég næ þá svo langt) enda hefur kennarinn þegar lýst því yfir að hann eigi sjálfur í basli með að leysa það innan gefinna tímamarka. Sennilega er setningafræði ekki mín deild eftir allt saman, en það er þá ágætt að vita (þó) það.

Hins vegar stendur líka til að fara á einhvers slags (víkinga)danshátíð á föstudagskvöld í Den Bosch þar sem einn húsfélaga minna starfar sem víkingur. Einnig kemur til greina að fara á tónleika með færeysku hljómsveitinni Tý (eða segir maður núorðið bara með Týr? — þannig er það a.m.k. ábyggilega á færeysku) í Arnhem, en ég er svolítið smeykur við kannabisreykingarnar sem vafalaust sjást þar meira en ég sé nú þegar á götum úti.

Þar sem fólk hefur verið að spyrja um símanúmerið mitt endurtek ég það hér enn og aftur:

+31 648 217180
(hins vegar er meira vit í að nota Skype þar sem ég er á skrá, heimsinn)

Að lokum þetta: ég held að mér finnist ekki að Kennaraháskólinn og Háskóli Íslands ættu að ganga í eina sæng. Eiginlega finnst mér það uggvænlegt ef ég hugsa til nokkurra kennaraháskólanemenda sem ég vann í námunda við á síðasta skólamisseri. Mér sýnist þeir vera í námi í allt öðrum tilgangi en gengur og gerist innan veggja Háskólans. (Hitt er svo annað mál að e.t.v. væri ég betur geymdur í Kennaraháskólanum.)

Vorboðar

Jæja, nú er náttúran svo sannarlega farin að taka við sér, krókusar spretta upp eins og gorkúlur (þær hef ég reyndar ekki séð hér), og páskaliljur og fífilsafbrigði, ásamt ýmsum öðru sem ég þekki ekki, og sólin skín eldheit eins og um sumar. Í gær var ég alveg að leka niður í Trekt vegna hita, búinn að troða því sem hægt var af spjörum ofan í skólatöskuna. Í morgun fengum við húsfólkið okkur morgunmat úti á eldhússsvölum og ég sat svo í stuttbuxum einum fata úti á herbergissvölunum að (reyna að) lesa. Og það er mars! Niðurlendingarnir virðast þó vera eitthvað kulvísari en ég því mér sýndist fólk ganga um kappklætt í götunni þó það væru rúmar 15°C gráður í forsælu, heiðskýrt og næsta vindlaust.

Til sönnunar því að vorið hefur hafið hér innreið sína er hér mynd af krókusum sem ég tók í Trekt í gær (sjá stærri gerðir og fleiri myndir á Flickr-rásinni):

Ný myndaalbúm á Flickr: Dordrecht (7) og Einn sólríkan vetrardag (6)

FlickrrrRRR!

Jájá, ég veit að ég hef sagt að ég vilji ekki nota Flickr en „það ótrúlega hefur gerst“! Ég er kominn með Flickr-rás:

http://www.flickr.com/photos/hfv/

Þarna má nú sjá myndir af tunglmyrkvanum 3. mars, séð af svölunum í Zeist. Ég mun í framtíðinni setja tilkynningu hér ef ég bæti myndum þarna inn.

(Flickr (flikker) er ekki gott nafn á myndaþjónustu ef maður talar (eða skilur) hollensku)

Niðurlenska þjóðarsálin

Hér er val í hávegum haft. Kannski er það líka svo á Íslandi, ég veit það ekki, og tengist sennilega almennu frjálslyndi, en mér finnst þetta einkenna hina niðurlensku þjóðarsál (ég hef svo gaman af alhæfingum). Augljóst er að sjálfsögðu það val að mega neyta fíkniefna sem yfirleitt eru bönnuð meðal siðaðra þjóða (en það kemur þó að öllum líkindum ekki til af þessari valhneigð heldur fremur af öfgafullum pólitískum stórslysum á afmörkuðu tímabili — það hefur þó að minnsta kosti ekki verið afturkallað) — nei, þetta sést víðar. Hér er mælst til þess að fólk aki með ljós á bifreiðum sínum yfir daginn, en þess er ekki krafist. Það er auðvitað víðar svo. Þegar kveikt er á tölvunum úti skóla er notandinn spurður:

Viltu ræsa upp í Windows- eða Linux-stýrikerfinu?

Mér krossbrá fyrst þegar á sá þetta og fyrsta hugsun: hvers vegna í ósköpunum skyldi mig langa til þess að ræsa upp í Linux? En þetta er í sjálfu sér gott val og heilbrigt. En þetta er dýrt val, það er hreint ekki hlaupið að því að halda tveimur kerfum á hverri tölvu rétt gangandi, en í ljósi valhneigðarinnar er þetta skiljanlegt. Að sama skapi eru aðrir möguleikar í boði með mikið notuð forrit, til dæmis er á öllum tölvum hægt að velja hvort maður vill heldur, Firefox eða Internet Explorer. Þeir virðast þó ekki ganga svo langt að bjóða Mac eða PC, en hver veit nema það leynist í einhverjum tölvustofum ...

Íslenska

Ég reyni svolítið að fylgjast með því sem er að gerast í íslenskum fjölmiðlum héðan úr Hollandi og ég vil hérmeð mótmæla þeirri misnotkun blaðamanna á íslensku máli sem felst í orðalaginu skjóta einhvern. Dæmi um þessa misnotkun er í eftirfarandi fréttagrein tekinni af www.mbl.is:

„Lögreglan í Kaupmannahöfn sleppti í dag úr haldi úrsmiðnum Michael Woollhead sem setið hefur í varðhaldi síðan 16. janúar. Mál Woollhead hefur vakið nokkra athygli í Danmörku en hann var handtekinn eftir að hann skaut tvo menn sem hugðust ræna verslun hans. Vefsíða Ekstrabladet segir frá þessu.“

Þetta merkir fyrir mér, eins og flestum sem á annað borð hafa íslensku að móðurmáli: úrsmiðurinn drap bófana. Seinna segir hins vegar:

„Woollhead rekur verslunina Vintageure við Kompagnistræti í Kaupmannahöfn, þann 16. janúar sl. ruddust inn í verslunina þrír menn, ættaðir frá A-Evrópu og höfðu í hyggju að ræna verslunina. Woollhead brást hinn versti við, dró upp skammbyssu og skaut á mennina. Einn mannanna fékk byssukúlu í handlegg, en annar í handlegg og bak.“

Að skjóta einhvern og að skjóta Á einhvern er ekki það sama, þó að e.t.v. sé það svo á dönsku eða ensku.

Þetta er eins og litlu börnin segja þegar þau klaga félaga sína eftir illar viðureignir í frímínútum: „Hann kyrkti mig!“

Skyldurækni

Jæja, það hefur verið lítið um dýrðir á þessari gagnavarpsrás undanfarið og kannski tímabært að bæta ögn úr því.

Mér gafst svolítið svigrúm til þess að reyna að lesa mér til aukins skilnings afturábak í setningafræðibókinni, þ.e. kaflana sem við erum búin að lesa. Það hefur hins vegar ekki gengið sem skyldi. Ég mun því sennilega bara verða að halda enn áfram að böðlast í gegnum kaflana með hundraðþúsund spurningar ... ég held sveimérþá að Noam Chomsky og félagar myndu fá að kenna á því ef galdrabrennur væru enn við lýði — mér finnast þessi fræði helst til galdrakennd, skvíssbæng- og töfralausnir við vandamálum. Svo var ég fyrir skemmstu að lesa að sú aðferð sem bókin ætlaði að beita við að gera grein fyrir setningum réði ekki við setningar á borð við: „Það hefur einhver étið hákarlinn“ og einfaldlega verður látið þar við sitja. Ég skil svo sem af hverju, en það er sama.

Núna á mánudaginn (á morgun) þarf ég fyrir klukkan 10:50 að vera búinn að ákveða um hvað ég ætla að skrifa lokaverkefni í merkingarfræðinámskeiðinu og sennilega verða bannsettu afturbeygðu fornöfnin fyrir valinu eina ferðina enn. Mig langar kannski að vinna það verkefni út frá tveimur greinum sem telja sig geta útskýrt afturbeygingu í íslensku (meðal annars) og sjá hvort ég geti ekki fundið eitthvað að þeim greinum og/eða betrumbætt eitthvað. Í annarri voru mjög svo undarlegir hlutir sagðir um íslensku sem þarf að skoða nánar, enda er höfundurinn ekki talandi á þetta ágæta mál.

Í gær lærði ég ekkert „ógagnlegt“, en af gagnlegu lærði ég að baka gulrótaköku sem ég fann uppskrift að á heimasíðu Námsgagnastofnunar (sjá stóra PDF-skrá hér, þar eru uppskriftir að ýmsum góðum réttum, kökum og þess háttar, sumum vafalaust mjög kunnuglegum). Ég get óhikandi mælt með þessari uppskrift. Ég sá líka tunglmyrkva í gærkvöldi á tímabilinu 22:30 til 0:20 (þegar hann náði hámarki), sem var stórskemmtilegt, enda blasir tunglið við mér þegar ég stend úti á svölum. Veðrið alveg óaðfinnanlegt og það var hæfileg kyrrð yfir hverfinu enda fara flestallir niðurlenskir stúdentar heim til sín um helgar.

Í vikunni (seinnipart) fer ég til 's-Gravendeel vegna veislu ömmu Jolöndu, þ.e. Omu Feestar í tilefni 88 ára afmælisins. Afmælið er um helgina en ég fer fyrr. Það skýrir því sambandsleysið ef einhver vill ná tali af mér; ég á óhægt með að vera í gagnavarpssambandi í 's-Gravendeel.

Það minnir mig á það að ég hef ekki gefið upp hérlent símanúmer mitt, en það er:

+31 6 48 21 71 80 (ef hringt er frá útlöndum)

Ég kýs heldur að fá send SMS en símhringingar, enda er alveg rándýrt að nota þessi skrapatól og merkilegt nokk dýrara hér. Þó sýnist mér það notað ámóta mikið.

Ég nenni ekki að setja inn myndir að sinni — þið sáuð tunglmyrkvann á Íslandi hvort eð var en hér náðust þó skemmtilegar myndir af honum.