Ferie!

Jæja. Þá er ég loksins kominn í sumarfrí. Í tilefni þess fór ég í sumarklippingu í dag --- ég hef aldrei fyrr þurft að sitja með vetrarklippinguna svona langt fram á sumar.

Núna á fimmtudaginn fer ég í ferðalag til Danmerkur ásamt Jolöndu og foreldrum hennar. Við leggjum snemma af stað en gistum fyrstu nóttina í Þýskalandi, nálægt dönsku landamærunum. Svo færum við okkur nær Kaupmannahöfn, en náum þó sennilega ekki þangað fyrr en á laugardaginn. Annað er enn óljóst.

Áætluð heimkoma er 1. ágúst eða svo.

Á morgun þarf ég því að reyna að finna mat án aukaefna til þess að hafa með í ferðalagið. Það verður ekki auðvelt, því að hér er litar- og bragðefnum og bragðaukandi efnum laumað í næstum allan mat, sama hvaða nafni hann nefnist. Ekki nóg með að þetta sé oft í kjötmeti, jafnvel hráu og ókrydduðu, þá er meira að segja litarefni í osti, smjöri og jafnvel rækjum! Ég er farinn að lesa á allt sem ég kaupi, ég læt ekki bjóða mér svona krabbameinsvaldandi óþverra í mat sem ég neyti daglega. Bragðaukandi efnið MSG er auk þess slæmt fyrir asma.

Þetta er alveg í anda Hollendinga: það er ekkert nógu gott beint af kúnni. Ég sá skondinn brandara um daginn, svo þeir gera sér sennilega sjálfir vel grein fyrir þessu: Þar sem Hollendingur hefur farið um, mun aldrei framar vaxa gras að sjálfsdáðum. Fátt er sannara.

Semsé: bloggpása fram til 1. eða 2. ágústs.

Af bókakaupum

Það er skemmtilegra að kaupa bækur þegar maður er í Hollandi, þetta hef ég nú í tvígang upplifað. Á Íslandi hefur það alltaf verið svo að panti ég bók í gagnavarpinu og biðji um að hún verði mér send heim, greiði ég sendanda nokkur hundruð fyrir viðvikið, bíð svo í nokkra daga bókarinnar. Þegar bókin loksins kemur, fylgir með henni reikningur frá Póstinum þar sem mér er enn gert að greiða einhvers konar sendingar- eða meðhöndlunarkostnað, og virðisaukaskatt þar í ofanálag. Þessi gjöld nema stundum öllu verði bókarinnar, svo reikna má með að bók sem pöntuð er vaxi í verði um 1,5x-2x. Þetta þykir mér fúlt.

Hér í Hollandi hef ég semsagt í tvígang pantað bók í gagnavarpinu og fengið senda í niðurlensk hýbýli mín. Í fyrra skiptið var bókin send frá Danmörku (úr fornbókaverslun), þar sem ég greiddi sendanda nokkur hundruð krónur fyrir. Bókin kom þremur virkum dögum síðar, athugasemdalaust, inn um lúguna. Í síðara skiptið pantaði ég bók alla leið frá Bandaríkjunum (í gegnum Amazon), greiddi í sendingarkostnað nokkur (=þrjú) hundruð krónur og bókin skilaði sér athugasemdalaust sömu leið, fjórum dögum síðar.

Ef maður sendir nú einhverjum bréf, þá greiðir maður þeim sem flytur bréfið fyrir að það verði sent. Viðtakandinn þarf hins vegar ekkert að aðhafast; hann fær bréfið einfaldlega skammlaust í hendur. Hvernig stendur eiginlega á þessari fégirni íslenska póstsins þegar kemur að bókum?

Annars er allt gott. Ritgerðarskrif ganga hægt en örugglega. Í dag réttlauk ég við að betrumbæta fyrri bestunarkenningaranalýsu á því hvernig hinir mandarínumælandi læra afmarkað hljóðfræðilegt fyrirbrigði í ensku (eða öllu heldur sýna fram á ótrúlega heimsku og yfirsjón þeirra þriggja fræðimanna sem þá analýsu sömdu (sem þó er ekki heimskulegri en svo að ég tók ekki eftir gloríunum í analýsunni fyrr en ég hafði mergkrufið greinina, í sjötugasta yfirlestri)). Nú þarf ég að straumlínulaga kaflaskil, reyna að láta eitt leiða af öðru, smyrja svolítið utan á fræðilega inngangshlutann, taka saman niðurstöður og berja saman einhver vel valin lokaorð. Þessu skal vera lokið á föstudaginn kemur, ég er að verða óður á þessari bölvuðu vitleysu og vil fara að komast út í sumarið.