08 maart 2007

FlickrrrRRR!

Jájá, ég veit að ég hef sagt að ég vilji ekki nota Flickr en „það ótrúlega hefur gerst“! Ég er kominn með Flickr-rás:

http://www.flickr.com/photos/hfv/

Þarna má nú sjá myndir af tunglmyrkvanum 3. mars, séð af svölunum í Zeist. Ég mun í framtíðinni setja tilkynningu hér ef ég bæti myndum þarna inn.

(Flickr (flikker) er ekki gott nafn á myndaþjónustu ef maður talar (eða skilur) hollensku)

07 maart 2007

Niðurlenska þjóðarsálin

Hér er val í hávegum haft. Kannski er það líka svo á Íslandi, ég veit það ekki, og tengist sennilega almennu frjálslyndi, en mér finnst þetta einkenna hina niðurlensku þjóðarsál (ég hef svo gaman af alhæfingum). Augljóst er að sjálfsögðu það val að mega neyta fíkniefna sem yfirleitt eru bönnuð meðal siðaðra þjóða (en það kemur þó að öllum líkindum ekki til af þessari valhneigð heldur fremur af öfgafullum pólitískum stórslysum á afmörkuðu tímabili — það hefur þó að minnsta kosti ekki verið afturkallað) — nei, þetta sést víðar. Hér er mælst til þess að fólk aki með ljós á bifreiðum sínum yfir daginn, en þess er ekki krafist. Það er auðvitað víðar svo. Þegar kveikt er á tölvunum úti skóla er notandinn spurður:

Viltu ræsa upp í Windows- eða Linux-stýrikerfinu?

Mér krossbrá fyrst þegar á sá þetta og fyrsta hugsun: hvers vegna í ósköpunum skyldi mig langa til þess að ræsa upp í Linux? En þetta er í sjálfu sér gott val og heilbrigt. En þetta er dýrt val, það er hreint ekki hlaupið að því að halda tveimur kerfum á hverri tölvu rétt gangandi, en í ljósi valhneigðarinnar er þetta skiljanlegt. Að sama skapi eru aðrir möguleikar í boði með mikið notuð forrit, til dæmis er á öllum tölvum hægt að velja hvort maður vill heldur, Firefox eða Internet Explorer. Þeir virðast þó ekki ganga svo langt að bjóða Mac eða PC, en hver veit nema það leynist í einhverjum tölvustofum ...

06 maart 2007

Íslenska

Ég reyni svolítið að fylgjast með því sem er að gerast í íslenskum fjölmiðlum héðan úr Hollandi og ég vil hérmeð mótmæla þeirri misnotkun blaðamanna á íslensku máli sem felst í orðalaginu skjóta einhvern. Dæmi um þessa misnotkun er í eftirfarandi fréttagrein tekinni af www.mbl.is:

„Lögreglan í Kaupmannahöfn sleppti í dag úr haldi úrsmiðnum Michael Woollhead sem setið hefur í varðhaldi síðan 16. janúar. Mál Woollhead hefur vakið nokkra athygli í Danmörku en hann var handtekinn eftir að hann skaut tvo menn sem hugðust ræna verslun hans. Vefsíða Ekstrabladet segir frá þessu.“

Þetta merkir fyrir mér, eins og flestum sem á annað borð hafa íslensku að móðurmáli: úrsmiðurinn drap bófana. Seinna segir hins vegar:

„Woollhead rekur verslunina Vintageure við Kompagnistræti í Kaupmannahöfn, þann 16. janúar sl. ruddust inn í verslunina þrír menn, ættaðir frá A-Evrópu og höfðu í hyggju að ræna verslunina. Woollhead brást hinn versti við, dró upp skammbyssu og skaut á mennina. Einn mannanna fékk byssukúlu í handlegg, en annar í handlegg og bak.“

Að skjóta einhvern og að skjóta Á einhvern er ekki það sama, þó að e.t.v. sé það svo á dönsku eða ensku.

Þetta er eins og litlu börnin segja þegar þau klaga félaga sína eftir illar viðureignir í frímínútum: „Hann kyrkti mig!“

04 maart 2007

Skyldurækni

Jæja, það hefur verið lítið um dýrðir á þessari gagnavarpsrás undanfarið og kannski tímabært að bæta ögn úr því.

Mér gafst svolítið svigrúm til þess að reyna að lesa mér til aukins skilnings afturábak í setningafræðibókinni, þ.e. kaflana sem við erum búin að lesa. Það hefur hins vegar ekki gengið sem skyldi. Ég mun því sennilega bara verða að halda enn áfram að böðlast í gegnum kaflana með hundraðþúsund spurningar ... ég held sveimérþá að Noam Chomsky og félagar myndu fá að kenna á því ef galdrabrennur væru enn við lýði — mér finnast þessi fræði helst til galdrakennd, skvíssbæng- og töfralausnir við vandamálum. Svo var ég fyrir skemmstu að lesa að sú aðferð sem bókin ætlaði að beita við að gera grein fyrir setningum réði ekki við setningar á borð við: „Það hefur einhver étið hákarlinn“ og einfaldlega verður látið þar við sitja. Ég skil svo sem af hverju, en það er sama.

Núna á mánudaginn (á morgun) þarf ég fyrir klukkan 10:50 að vera búinn að ákveða um hvað ég ætla að skrifa lokaverkefni í merkingarfræðinámskeiðinu og sennilega verða bannsettu afturbeygðu fornöfnin fyrir valinu eina ferðina enn. Mig langar kannski að vinna það verkefni út frá tveimur greinum sem telja sig geta útskýrt afturbeygingu í íslensku (meðal annars) og sjá hvort ég geti ekki fundið eitthvað að þeim greinum og/eða betrumbætt eitthvað. Í annarri voru mjög svo undarlegir hlutir sagðir um íslensku sem þarf að skoða nánar, enda er höfundurinn ekki talandi á þetta ágæta mál.

Í gær lærði ég ekkert „ógagnlegt“, en af gagnlegu lærði ég að baka gulrótaköku sem ég fann uppskrift að á heimasíðu Námsgagnastofnunar (sjá stóra PDF-skrá hér, þar eru uppskriftir að ýmsum góðum réttum, kökum og þess háttar, sumum vafalaust mjög kunnuglegum). Ég get óhikandi mælt með þessari uppskrift. Ég sá líka tunglmyrkva í gærkvöldi á tímabilinu 22:30 til 0:20 (þegar hann náði hámarki), sem var stórskemmtilegt, enda blasir tunglið við mér þegar ég stend úti á svölum. Veðrið alveg óaðfinnanlegt og það var hæfileg kyrrð yfir hverfinu enda fara flestallir niðurlenskir stúdentar heim til sín um helgar.

Í vikunni (seinnipart) fer ég til 's-Gravendeel vegna veislu ömmu Jolöndu, þ.e. Omu Feestar í tilefni 88 ára afmælisins. Afmælið er um helgina en ég fer fyrr. Það skýrir því sambandsleysið ef einhver vill ná tali af mér; ég á óhægt með að vera í gagnavarpssambandi í 's-Gravendeel.

Það minnir mig á það að ég hef ekki gefið upp hérlent símanúmer mitt, en það er:

+31 6 48 21 71 80 (ef hringt er frá útlöndum)

Ég kýs heldur að fá send SMS en símhringingar, enda er alveg rándýrt að nota þessi skrapatól og merkilegt nokk dýrara hér. Þó sýnist mér það notað ámóta mikið.

Ég nenni ekki að setja inn myndir að sinni — þið sáuð tunglmyrkvann á Íslandi hvort eð var en hér náðust þó skemmtilegar myndir af honum.

27 februari 2007

Een weerbericht

Nu regent het.

21 februari 2007

Kjötkveðjuhátíð

Jæja. Í gær var hér haldið upp á sprengidaginn með kjötkveðjuhátíð, sums staðar með talsverðum látum. Ég fór ásamt Jolöndu og einum herbergisnágranna minna til 's-Hertogenbosch (Den Bosch) vegna þess að þar ku vera mest fjörið. Ferðin þangað gekk vel, strætisvagninn og lestin hvort um sig þéttsetin. Í lestinni voru ýmsir kynlegir kvistir, karlmenn í furðulegum klæðnaði, sötrandi bjór og með læti - nokkuð sem ég hef bara varla séð hér fyrr (þeir reyndust svo vera Bretar, sbr. athugasemdir hér fyrir neðan). Veðurspáin hafði verið þónokkuð slæm en í Den Bosch var mikil veðurblíða, hlýtt og bjart yfir öllu. Borgin er mjög lík öllum öðrum stöðum sem ég hef komið til hér, en þó mátti greina örlítil líkindi með byggingastíl sumra húsa í gamla austurhluta Reykjavíkur. Þarna búa um 105 þúsund manns svo stærðargráðan er einnig svipuð.

Smelltu á myndina til að stækka hana

Á Íslandi er flest allt í tengslum við búninga ætlað börnum, en í Den Bosch var það alls ekki svo; mest voru þetta karlmenn í búningum, með bjór í annarri og sígarettu í hinni, stundum með eitt eða tvö börn, eða konur með það sama í höndunum en oftar einnig karl í eftirdragi. Þetta virtist fara fram án mikillar ölvunar en mér þótti samt skrítið að sjá hvernig fólkið hagaði sér að börnunum ásjáandi. Þarna voru markaðir, skrúðgöngur, mikið sungið og dansað. Í sambandi við markaðina finnst mér svolítið spes að maður má eiginlega ekki skoða neitt þar nema maður ætli sér að kaupa það. Ég verð alltaf svolítið forvitinn þegar ég sé til dæmis fiskborð, svona til þess að sjá hvað er á boðstólum og hvað það kostar, en „ég er bara að skoða“ er ekki vinsælt svar við spurningu um hvað megi bjóða mér. Í gær fékk ég til dæmis mjög kalt svar, nefnilega: „Óó. Skemmtilegt.“. Jæja, fleiri myndir:

Smelltu á myndina til að stækka hana
Smelltu á myndina til að stækka hana

Skemmtileg þessi hangandi tré sem eru yfirleitt nærri vötnum, það ku vel vera hægt að sveifla sér í þessum greinalengjum:

Smelltu á myndina til að stækka hana


Við skoðuðum líka skemmtanahaldið í Trekt, sem var talsvert öðruvísi, og ég gerðist svo frægur að fá mér flæmskar franskar með hollensku majónesi. Franskarnar voru ljúffengar af frönskum að vera, mjög gildar og þar af leiðandi mun „kjötmeiri“, og majónesið passaði mjög vel með.

Smelltu á myndina til að stækka hana

Í Trekt og víðar er talsvert af gömlum Volvóum, ég sakna þess alltaf að vera ekki með myndavélina á mér en ég náði hér einum flottum:

Smelltu á myndina til að stækka hana

15 februari 2007

Rútína

Jæja. Nú er lífið hér í Niðurlöndum að komast í fastari skorður - mér liggur við að segja festast í rútínu, og það er bara ágætt. Mér hefur tekist ágætlega að aðlaga mig að ofurlítið breyttu starfsfyrirkomulagi frá því sem var í Háskólanum, þ.e. að fyrirlestrar séu aðeins á mánudögum (það er þó bara tilviljun, engin regla), en aðra daga sit ég í minni lesstofu (heima) og hamast við að lesa eitthvað sem ég engan veginn skil, en ég reyni. Tímarnir fara þó fram á ensku (ekki að minni beiðni) en lesefni er sumpart á hollensku, en ávallt eitthvað sambærilegt á ensku líka. Ég rembist þó við að tala hollensku við allar aðstæður - nema í tímum, það gera ekki einu sinni hollensku nemendurnir.

Ég verð þó þónokkuð fyrir því að fólk reyni að tala við mig ensku, sennilega af góðvild, en ég varð upp með mér þegar starfsmaður í verslun sagði við mig: „Þú ert alveg pottþétt frá Belgíu!“ - Belgar tala líka einhvers konar hollensku ...! En það er rétt, flæmskur framburður er mun auðveldari Íslendingum, líkari íslenskum framburði. Ég vona bara að starfsmaðurinn hafi ekki átt við mann úr frönskumælandi hluta Belgíu, þá er þetta móðgun!

En, tvennt þarf að leiðrétta í tengslum við nám.

Í fyrsta lagi eru samgöngur hér vissulega „alveg fríar (með nokkrum takmörkunum)“ fyrir nemendur, en aðeins hérlenda nemendur. Ég þarf að borga eins og aðrir. Það er því mjög heppilegt fyrir mig að ég þurfi bara að mæta á mánudögum „í skólann“, því ég hjóla þangað (það tekur um 30+ mínútur eða svo).

Í öðru lagi fá nemendur ekki að prenta og ljósrita ókeypis gegn framvísun sérstaks stúdentakorts, eins og mér hefur margsinnis verið sagt. Það er svolítið merkilegt hvernig hægt er að teygja og skrumskæla merkingu orðsins „ókeypis“. Ef eitthvað er ókeypis, þá þarf maður ekki að borga - eða sú er merking orðsins fyrir mér. Hér er sumsé frítt að ljósrita og prenta að því leyti að maður þarf ekki að greiða sérstaklega fyrir að fá að ljósrita og prenta. Hins vegar þarf að greiða fyrir þann verknað að ljósrita og prenta. Með öðrum orðum: það þarf að greiða fyrir það að ljósrita og prenta. Það er ekki frítt á nokkurn hátt; ekkert frekar en það sé frítt að versla. Ef orðalagið „ókeypis“ væri almennt notað á þennan hátt mætti auglýsa: „Komdu til okkar og kauptu frítt inn!“ Það merkir þá 'þú greiðir ekkert fyrir það að kaupa af okkur; þú greiðir bara fyrir það sem þú kaupir'. Hm!

Jájá, ... veðrið hérna er ákaflega milt og fallegt. Það á samt ekki að vera svona, ekkert frekar en almenna snjóleysið á Íslandi. Hér eru flugur og köngulær sem eiga alls ekkert að vera á sveimi á þessum árstíma, ég vaknaði meira að segja við það að vespa sýndi annarri minna tveggja handa óþarflega mikinn áhuga einn morguninn, en ósjálfráðar handahreyfingar mínar hafa sennilega orkað „hafnandi“ á hana, og það hefur aftur fengið svo á vængjað greyið að það sprakk af harmi á skrifborði nærri beði mínum eigi alllöngu síðar - ekki séð vespur síðan.

Hér virðist vera haldið upp á valentínusardaginn - að minnsta kosti var 50% aukning á sendum SMS-símskeytum miðað við venjulega miðvikudaga og þónokkuð um karlmenn vappandi um með rósir. Ég veit ekki hvernig þetta er að verða á Íslandi, en mér heyrðist Óli Palli vera að reyna að hvetja til þess fremur en letja á Rás 2 í gær, m.a. með því að benda á að þetta er ekki bandarískur siður.

Jájá, ég hef semsagt ekkert að segja.

09 februari 2007

Vissir þú ... (1)

að Hollendingar skræla kartöflur áður en þeir sjóða þær (með ærinni fyrirhöfn að sjálfsögðu).

Ég er búinn að spyrjast fyrir um þetta og enginn vill gangast við því að sjóða kartöflur með hýðinu. Það er hreint ekki auðvelt að fylgjast með fólkinu hér í húsinu skræla kartöflurnar sínar - það er eilífðarverk, og það fer heilmikið af kartöflunum til spillis við hráskrælingu (eins og lesendur geta fullvissað sig um). Það er sök sér þegar siðir í framandi löndum eru öðruvísi og kannski eilítið betri, en ...

06 februari 2007

Herbergið mitt

Jæja! Nú hef ég loksins fengið herbergið mitt afhent. Þar sem ég get ekki sýnt myndir af því eins og er ætla ég að reyna að lýsa því fyrir ykkur nokkuð nákvæmlega - en þó ekki alveg af þórbergslegri nákvæmni:

Fyrst blasir við brún hurð af venjulegum toga, látlaust stálhandfang og venjulegt skráargat fyrir tiltölulega nettan lykil sem snúið er til hægri til þess að komast inn (hafi viðkomandi á annað borð lykil að herberginu). Hurðin opnast inn á við. Á miðju loftinu er svo venjulegt ljós með flötum kringlóttum diskaskerm fyrir. Herbergið er ágætlega rúmgott, trúlega um 20 fermetrar á að giska. Gólfefnið er einhvers konar móðins dúkur, gráskellótur, sennilega þrílitur (ljósgrátt, grátt og dökkgrátt, þó aðallega grátt [Jolanda segir gólfið þó vera blátt - og hurðina grábrúna að utanverðu ... [gólfið er grátt, trúið mér]). Veggirnir eru hvítmálaðir og ofarlega á hvorri hlið hefur spýta (um 5 sentímetrar á breidd) verið skrúfuð föst á vegginn, en allir eru veggirnir þykksteyptir. Þegar gengið er inn í herbergið er vaskur á vinstri hönd, í um (rúmlega) 2ja metra fjarlægð frá hurðinni, en út að vegg hinum megin (hægra megin) er um hálfur metri. Lofthæð er venjuleg, trúlega um tveir og hálfur metri. Fyrir ofan vaskinn er eikarhilla af hæfilegri stærð áföst veggnum og þar fyrir ofan spegill jafnbreiður hillunni, festur upp með stállituðum kanthöldum. Spegillinn er lítillega brákaður í neðra vinstra horninu. Við hliðina á þessu þrennu stendur lampi: standurinn úr stáli en skermurinn (sem er opinn að ofan verðu, kúptur) er úr plasti. Þess ber að geta að lampar, ljós, skápur, hillur, borð, stólar og rúm er allt úr IKEA, en það fer reyndar ekki framhjá neinum. Við hliðina á lampanum stendur ísskápur, lítill. Hann er þeirrar ónáttúru að geta ekki fryst matvæli en virðist að öðru leyti ágætur og sennilega nýr eins og hér um bil allt í herberginu nema spegillinn og rimlagluggatjöldin (brúnleit, málmkennd) sem blasa við, andspænis dyrunum. Ofan á ísskápnum er örbylgjuofn (sem verður sennilega ekki notaður), og þar ofaná stendur ágæt kaffivél. Við hliðina á ísskápnum er fataskápur, rúmlega helmingi hærri en ísskápurinn, úr ljósum viði eða viðarlíki. Á dyrum skápsins eru einnig hálf-ógagnsæjar (eftirgefanlegar) plastplötur. Ég lýsi ekki innihaldi fataskápsins nánar en svo að í honum eru föt. Við hliðina á fataskápnum er venjulegt einbreitt rúm - langsum eftir herberginu - , e.t.v. í breiðari kantinum með bláu laki og skræpóttri sæng ofaná (gult, appelsínugult, rauðgult, svart), koddinn er með beinhvítu koddaveri. Rúmið er fremur hart en er spánnýtt eins og annað og alveg ágætt álegu. Fyrir „ofan“ rúmið (eða við hliðina á því, eftir smekk) stendur lítið náttborð úr sama ljósa viðinum eða viðarlíkinu og er á fataskápnum (og öðrum skápum). Ofan á náttborðinu er tiltölulega stór lítill lampi, þ.e.a.s. talsvert hár, með hvítum en (hvít)munstruðum tauskerm, styrktum járngrind að innaverðu, fóturinn er svartur. Við hlið rúmsins, þ.e. á veggnum, er einhvers konar hvítur skjöldur eða eiginlega „þil“ (tvö), sennilega svo að ég krókni ekki úr kulda með steinsteyptan vegg mér við hlið. Þvínæst er ofn, tiltölulega venjulegur að sjá. Nú erum við komin út að glugga en hann er talsvert stór og þekur nær alla þá hlið - en græn spjöld/þil eins að lit og inngangshurðin að utan verðu fyrir neðan. Fyrir glugganum hanga læknisgræn gluggatjöld, ágæt en mættu gjarnan vera rauð. Í nokkru samræmi við staðsetningu inngangshurðarðinnar í herbergið er á þessum gluggavegg önnur hurð, hvít, út á svalir. Svalirnar eru steyptar, með góðu steyptu handriði, allmjög rúmgóðar, og útsýni af þeim ágætt. Þær snúa í suðvestur ef mér skjátlast ekki. Engin hæð er fyrir ofan mínar svalir, svo birtu nýt ég í meira mæli en gengur hér og gerist. Í horninu andspænis rúminu er enneinn lampi, nákvæmlega eins og sá sem stendur við vaskinn. Þvínæst er skrifborð, alveg eins og það sem ég var með í mínum fyrri heimkynnum en þó ekki með glerplötu. Það er úr viðarlíki. Við skrifborðið stendur dökkblár skrifborðsstóll, góður. Ofan á skrifborðinu er lampi (alveg við hliðina á gólflampanum), ágætur en kannski helst til bjartur. Hann er stálgrár að lit, fremur gamaldags í hönnun, og hringfóturinn sem liggur á borðinu er svartur og virðist geta þjónað hlutverki grunnrar skálar fyrir strokleður og annað í þeim dúr. Við hliðina á lampanum er gagnavarpssími (svartur, þunnur en fremur stór) sem ég nota einnig sem gagnavarpsbeini fyrir fartölvuna en að öðru leyti veit ég ekki hvernig síminn virkar og mun ekki reyna að komast að því. Á skrifborðinu er einnig pennavasi (tveir, stálgráir) og blaða- og möppuhirsla í sama lit með einhvers konar skúffum. Fyrir ofan skrifborðið er segultafla með seglum, sennilega fyrir myndir eða blöð, grátt að lit en seglarnir eru hvítir og svartir, fjórir af hvorum lit. Við hliðina á skrifborðinu er síðan loksins bókaskápur en því miður fylgdu svo mörg búsáhöld að hann stendur fullur af þeim og næstum ekkert pláss fyrir bækur. Fjöldi búsáhaldanna kom mér mjög á óvart því fyrir er í húsinu næstum allt sem þarf til fagmannlegrar eldamennsku, í sameiginlega eldhúsinu. Herberginu mínu fylgdi hins vegar - sérstaklega: 8 venjulegir diskar, 8 smærri diskar, 8 djúpir diskar, 8 hnífar, 8 gafflar, 8 matskeiðar, 8 teskeiðar, tvær steikarpönnur, þrír pottar, ostaskeri, eplaskeri, tveir dósaopnarar!, tappatogari og upptakari, sex rauðvínsglös, sex bjórglös, átta vatnsglös, átta kaffibollar, fimm tegundir af beittum hnífum, tvö pör (!) af öllu sem viðkemur sósugerð og spöðum af ýmsum stærðum og gerðum, þar með talið ausum og sleifum, þrenn skæri, klósettpappír til áramóta, kústur og fægiskúffa, og allskonar annað drasl sem nú þegar er til í húsinu - allt spánnýtt - en í ofanálag er eitthvað eldra leirtau sem fylgir líka sem ég nenni ekki að telja. Ég hlýt að líta svo á að skiptinemum sé ekki ætlað að blanda geði við niðurlensku nemana, og eigi að vera sér með allt sitt dót í sínu herbergi ...! Ég ætla að reyna að pakka mestöllu þessu drasli niður því þetta þvælist bara fyrir mér. Jæja! Svo er stóll við hliðina á skápnum, með rauðu áklæði, í harðari kantinum (frábær til lestrar, engin hætta á að sofna óvart í honum), tiltölulega „djúpur“ hvað „lengd“ (dýpt) varðar, á stálfótum. Lítið borð er við stólinn úr - sýnist mér - eik, hæfilega stórt fyrir einn til tvo (fjóra ef þeir eru mjög sáttir). Straubretti stendur við hliðina á stólnum og þvottagrind (upp við vegg) þar við hliðina. Loks fatahengi skrúfað á vegginn, fjórir stálhnúðar á eikarplötu. Dyrunum loka ég nú og blasir þá við hvítmáluð hurð séð að innanverðu og venjuleg hvít stofnanaklukka þar fyrir ofan.

05 februari 2007

Skemmtilegheit

Jæja, já. Föstudagurinn gekk ... svo-na, ágætlega. Ég gekk á milli upplýsingaborða til þess að fá upplýsingar almennt um skólann, aðstöðu og aðgengi, mögulega íþróttaiðkun (sem mér leist skelfilega á), yfirlit yfir helstu djömm og ferðalög skipulögð af Erasmus-netinu, og loks um klukkustundarlöng kynning á hinu og þessu, margt fróðlegt. Þarna skráði ég mig líka í fyrrnefnda „félagslega áttun“ fyrir daginn eftir, þar sem meðal annars átti að fara upp í dómkirkjuturninn. Hér eru myndir þaðan (ég biðst velvirðingar á því ef einhverjar myndir snúa ekki rétt- ég lagfæri það fljótlega).

Eins og venjulega er hægt að smella á myndirnar til að fá þær stærri.

Smelltu á myndina til að stækka hana

Smelltu á myndina til að stækka hana

Smelltu á myndina til að stækka hana

Smelltu á myndina til að stækka hana

Smelltu á myndina til að stækka hana

Það var alveg ótrúlegt hvussu þröngur hringstiginn var - hreint ekki fyrir digurt fólk, og ekki fyrir fólk sem fær glatt innilokunarkennd:
Smelltu á myndina til að stækka hana

Það skemmtilega við þennan stiga var þó að hann var eiginlega bara ætlaður heldra fólki; annað fólk sem þurfti einhverra hluta vegna að komast á „fyrstu hæð“ turnsins átti (í gamla daga) að fara upp stiga sem var utan á turninum, 25 metra langur og auðvitað stórhættulegur (turninn sjálfur er þó 112 metrar á hæð). Á fyrstu hæð voru gjarnan haldnar veislur af ýmsu tagi (nú eru til dæmis stundum brúðkaup haldin þar), og til þessa hættulega stiga er rakið orðatiltækið að einhver sé ladderzat þ.e. 'stigadrukkinn', og það aftur merkir að maður sé svo drukkinn að maður standi ekki í lappirnar ... fólk í því ástandi gat sumsé ekki komist niður þennan stiga, oft með „skrautlegum“ afleiðingum.

Á sunnudaginn hjóluðum við Jolanda svo eitthvað um og útfyrir Zeist, hér má til dæmis sjá ráðhúsið sem ég á erindi í á morgun:
Smelltu á myndina til að stækka hana

Rétt fyrir utan Zeist voru barasta hreindýr á beit, og viðvörunarskilti á veginum um að hreindýr gætu verið þar á hlaupum næstu 2 km, skondið:

Smelltu á myndina til að stækka hana

Smelltu á myndina til að stækka hana

Fleiri myndir úr nágrenninu, hér er merkilegur píramídi sem var hlaðinn í kringum aldamótin 1800 - mjög gróinn, ég held að hann sé að mestu leyti úr sandi, og svo turn ofaná til þess að sjá nú í allar áttir (óvini?):
Smelltu á myndina til að stækka hana

Smelltu á myndina til að stækka hana

Á næstu mynd er „fjall“, ef vel er að gáð, ábyggilega svona hálfur Kögunarhóll eða svo:
Smelltu á myndina til að stækka hana

Loks mynd á leiðinni heim til Zeist, skemmtilegt samspil birtu og myrkurs, tré, vatn og engi:

Smelltu á myndina til að stækka hana

Í dag var ég svo í mínum fyrstu tímum í skólanum - það var hreint ekki auðvelt, svo ekki sé meira sagt. Herbergislyklana mína fæ ég loksins á morgun.