Een weerbericht
Nu regent het.
... á slóðum fyrsta málfræðingsins!
Jæja. Í gær var hér haldið upp á sprengidaginn með kjötkveðjuhátíð, sums staðar með talsverðum látum. Ég fór ásamt Jolöndu og einum herbergisnágranna minna til 's-Hertogenbosch (Den Bosch) vegna þess að þar ku vera mest fjörið. Ferðin þangað gekk vel, strætisvagninn og lestin hvort um sig þéttsetin. Í lestinni voru ýmsir kynlegir kvistir, karlmenn í furðulegum klæðnaði, sötrandi bjór og með læti - nokkuð sem ég hef bara varla séð hér fyrr (þeir reyndust svo vera Bretar, sbr. athugasemdir hér fyrir neðan). Veðurspáin hafði verið þónokkuð slæm en í Den Bosch var mikil veðurblíða, hlýtt og bjart yfir öllu. Borgin er mjög lík öllum öðrum stöðum sem ég hef komið til hér, en þó mátti greina örlítil líkindi með byggingastíl sumra húsa í gamla austurhluta Reykjavíkur. Þarna búa um 105 þúsund manns svo stærðargráðan er einnig svipuð.
Á Íslandi er flest allt í tengslum við búninga ætlað börnum, en í Den Bosch var það alls ekki svo; mest voru þetta karlmenn í búningum, með bjór í annarri og sígarettu í hinni, stundum með eitt eða tvö börn, eða konur með það sama í höndunum en oftar einnig karl í eftirdragi. Þetta virtist fara fram án mikillar ölvunar en mér þótti samt skrítið að sjá hvernig fólkið hagaði sér að börnunum ásjáandi. Þarna voru markaðir, skrúðgöngur, mikið sungið og dansað. Í sambandi við markaðina finnst mér svolítið spes að maður má eiginlega ekki skoða neitt þar nema maður ætli sér að kaupa það. Ég verð alltaf svolítið forvitinn þegar ég sé til dæmis fiskborð, svona til þess að sjá hvað er á boðstólum og hvað það kostar, en „ég er bara að skoða“ er ekki vinsælt svar við spurningu um hvað megi bjóða mér. Í gær fékk ég til dæmis mjög kalt svar, nefnilega: „Óó. Skemmtilegt.“. Jæja, fleiri myndir:

Skemmtileg þessi hangandi tré sem eru yfirleitt nærri vötnum, það ku vel vera hægt að sveifla sér í þessum greinalengjum:

Við skoðuðum líka skemmtanahaldið í Trekt, sem var talsvert öðruvísi, og ég gerðist svo frægur að fá mér flæmskar franskar með hollensku majónesi. Franskarnar voru ljúffengar af frönskum að vera, mjög gildar og þar af leiðandi mun „kjötmeiri“, og majónesið passaði mjög vel með.
Í Trekt og víðar er talsvert af gömlum Volvóum, ég sakna þess alltaf að vera ekki með myndavélina á mér en ég náði hér einum flottum:
skrifaði
Heimir Freyr
kl.
17:10
9
skilaboð
Jæja. Nú er lífið hér í Niðurlöndum að komast í fastari skorður - mér liggur við að segja festast í rútínu, og það er bara ágætt. Mér hefur tekist ágætlega að aðlaga mig að ofurlítið breyttu starfsfyrirkomulagi frá því sem var í Háskólanum, þ.e. að fyrirlestrar séu aðeins á mánudögum (það er þó bara tilviljun, engin regla), en aðra daga sit ég í minni lesstofu (heima) og hamast við að lesa eitthvað sem ég engan veginn skil, en ég reyni. Tímarnir fara þó fram á ensku (ekki að minni beiðni) en lesefni er sumpart á hollensku, en ávallt eitthvað sambærilegt á ensku líka. Ég rembist þó við að tala hollensku við allar aðstæður - nema í tímum, það gera ekki einu sinni hollensku nemendurnir.
Ég verð þó þónokkuð fyrir því að fólk reyni að tala við mig ensku, sennilega af góðvild, en ég varð upp með mér þegar starfsmaður í verslun sagði við mig: „Þú ert alveg pottþétt frá Belgíu!“ - Belgar tala líka einhvers konar hollensku ...! En það er rétt, flæmskur framburður er mun auðveldari Íslendingum, líkari íslenskum framburði. Ég vona bara að starfsmaðurinn hafi ekki átt við mann úr frönskumælandi hluta Belgíu, þá er þetta móðgun!
En, tvennt þarf að leiðrétta í tengslum við nám.
Í fyrsta lagi eru samgöngur hér vissulega „alveg fríar (með nokkrum takmörkunum)“ fyrir nemendur, en aðeins hérlenda nemendur. Ég þarf að borga eins og aðrir. Það er því mjög heppilegt fyrir mig að ég þurfi bara að mæta á mánudögum „í skólann“, því ég hjóla þangað (það tekur um 30+ mínútur eða svo).
Í öðru lagi fá nemendur ekki að prenta og ljósrita ókeypis gegn framvísun sérstaks stúdentakorts, eins og mér hefur margsinnis verið sagt. Það er svolítið merkilegt hvernig hægt er að teygja og skrumskæla merkingu orðsins „ókeypis“. Ef eitthvað er ókeypis, þá þarf maður ekki að borga - eða sú er merking orðsins fyrir mér. Hér er sumsé frítt að ljósrita og prenta að því leyti að maður þarf ekki að greiða sérstaklega fyrir að fá að ljósrita og prenta. Hins vegar þarf að greiða fyrir þann verknað að ljósrita og prenta. Með öðrum orðum: það þarf að greiða fyrir það að ljósrita og prenta. Það er ekki frítt á nokkurn hátt; ekkert frekar en það sé frítt að versla. Ef orðalagið „ókeypis“ væri almennt notað á þennan hátt mætti auglýsa: „Komdu til okkar og kauptu frítt inn!“ Það merkir þá 'þú greiðir ekkert fyrir það að kaupa af okkur; þú greiðir bara fyrir það sem þú kaupir'. Hm!
Jájá, ... veðrið hérna er ákaflega milt og fallegt. Það á samt ekki að vera svona, ekkert frekar en almenna snjóleysið á Íslandi. Hér eru flugur og köngulær sem eiga alls ekkert að vera á sveimi á þessum árstíma, ég vaknaði meira að segja við það að vespa sýndi annarri minna tveggja handa óþarflega mikinn áhuga einn morguninn, en ósjálfráðar handahreyfingar mínar hafa sennilega orkað „hafnandi“ á hana, og það hefur aftur fengið svo á vængjað greyið að það sprakk af harmi á skrifborði nærri beði mínum eigi alllöngu síðar - ekki séð vespur síðan.
Hér virðist vera haldið upp á valentínusardaginn - að minnsta kosti var 50% aukning á sendum SMS-símskeytum miðað við venjulega miðvikudaga og þónokkuð um karlmenn vappandi um með rósir. Ég veit ekki hvernig þetta er að verða á Íslandi, en mér heyrðist Óli Palli vera að reyna að hvetja til þess fremur en letja á Rás 2 í gær, m.a. með því að benda á að þetta er ekki bandarískur siður.
Jájá, ég hef semsagt ekkert að segja.
skrifaði
Heimir Freyr
kl.
17:16
1 skilaboð
að Hollendingar skræla kartöflur áður en þeir sjóða þær (með ærinni fyrirhöfn að sjálfsögðu).
Ég er búinn að spyrjast fyrir um þetta og enginn vill gangast við því að sjóða kartöflur með hýðinu. Það er hreint ekki auðvelt að fylgjast með fólkinu hér í húsinu skræla kartöflurnar sínar - það er eilífðarverk, og það fer heilmikið af kartöflunum til spillis við hráskrælingu (eins og lesendur geta fullvissað sig um). Það er sök sér þegar siðir í framandi löndum eru öðruvísi og kannski eilítið betri, en ...
skrifaði
Heimir Freyr
kl.
18:57
10
skilaboð
Jæja! Nú hef ég loksins fengið herbergið mitt afhent. Þar sem ég get ekki sýnt myndir af því eins og er ætla ég að reyna að lýsa því fyrir ykkur nokkuð nákvæmlega - en þó ekki alveg af þórbergslegri nákvæmni:
Fyrst blasir við brún hurð af venjulegum toga, látlaust stálhandfang og venjulegt skráargat fyrir tiltölulega nettan lykil sem snúið er til hægri til þess að komast inn (hafi viðkomandi á annað borð lykil að herberginu). Hurðin opnast inn á við. Á miðju loftinu er svo venjulegt ljós með flötum kringlóttum diskaskerm fyrir. Herbergið er ágætlega rúmgott, trúlega um 20 fermetrar á að giska. Gólfefnið er einhvers konar móðins dúkur, gráskellótur, sennilega þrílitur (ljósgrátt, grátt og dökkgrátt, þó aðallega grátt [Jolanda segir gólfið þó vera blátt - og hurðina grábrúna að utanverðu ... [gólfið er grátt, trúið mér]). Veggirnir eru hvítmálaðir og ofarlega á hvorri hlið hefur spýta (um 5 sentímetrar á breidd) verið skrúfuð föst á vegginn, en allir eru veggirnir þykksteyptir. Þegar gengið er inn í herbergið er vaskur á vinstri hönd, í um (rúmlega) 2ja metra fjarlægð frá hurðinni, en út að vegg hinum megin (hægra megin) er um hálfur metri. Lofthæð er venjuleg, trúlega um tveir og hálfur metri. Fyrir ofan vaskinn er eikarhilla af hæfilegri stærð áföst veggnum og þar fyrir ofan spegill jafnbreiður hillunni, festur upp með stállituðum kanthöldum. Spegillinn er lítillega brákaður í neðra vinstra horninu. Við hliðina á þessu þrennu stendur lampi: standurinn úr stáli en skermurinn (sem er opinn að ofan verðu, kúptur) er úr plasti. Þess ber að geta að lampar, ljós, skápur, hillur, borð, stólar og rúm er allt úr IKEA, en það fer reyndar ekki framhjá neinum. Við hliðina á lampanum stendur ísskápur, lítill. Hann er þeirrar ónáttúru að geta ekki fryst matvæli en virðist að öðru leyti ágætur og sennilega nýr eins og hér um bil allt í herberginu nema spegillinn og rimlagluggatjöldin (brúnleit, málmkennd) sem blasa við, andspænis dyrunum. Ofan á ísskápnum er örbylgjuofn (sem verður sennilega ekki notaður), og þar ofaná stendur ágæt kaffivél. Við hliðina á ísskápnum er fataskápur, rúmlega helmingi hærri en ísskápurinn, úr ljósum viði eða viðarlíki. Á dyrum skápsins eru einnig hálf-ógagnsæjar (eftirgefanlegar) plastplötur. Ég lýsi ekki innihaldi fataskápsins nánar en svo að í honum eru föt. Við hliðina á fataskápnum er venjulegt einbreitt rúm - langsum eftir herberginu - , e.t.v. í breiðari kantinum með bláu laki og skræpóttri sæng ofaná (gult, appelsínugult, rauðgult, svart), koddinn er með beinhvítu koddaveri. Rúmið er fremur hart en er spánnýtt eins og annað og alveg ágætt álegu. Fyrir „ofan“ rúmið (eða við hliðina á því, eftir smekk) stendur lítið náttborð úr sama ljósa viðinum eða viðarlíkinu og er á fataskápnum (og öðrum skápum). Ofan á náttborðinu er tiltölulega stór lítill lampi, þ.e.a.s. talsvert hár, með hvítum en (hvít)munstruðum tauskerm, styrktum járngrind að innaverðu, fóturinn er svartur. Við hlið rúmsins, þ.e. á veggnum, er einhvers konar hvítur skjöldur eða eiginlega „þil“ (tvö), sennilega svo að ég krókni ekki úr kulda með steinsteyptan vegg mér við hlið. Þvínæst er ofn, tiltölulega venjulegur að sjá. Nú erum við komin út að glugga en hann er talsvert stór og þekur nær alla þá hlið - en græn spjöld/þil eins að lit og inngangshurðin að utan verðu fyrir neðan. Fyrir glugganum hanga læknisgræn gluggatjöld, ágæt en mættu gjarnan vera rauð. Í nokkru samræmi við staðsetningu inngangshurðarðinnar í herbergið er á þessum gluggavegg önnur hurð, hvít, út á svalir. Svalirnar eru steyptar, með góðu steyptu handriði, allmjög rúmgóðar, og útsýni af þeim ágætt. Þær snúa í suðvestur ef mér skjátlast ekki. Engin hæð er fyrir ofan mínar svalir, svo birtu nýt ég í meira mæli en gengur hér og gerist. Í horninu andspænis rúminu er enneinn lampi, nákvæmlega eins og sá sem stendur við vaskinn. Þvínæst er skrifborð, alveg eins og það sem ég var með í mínum fyrri heimkynnum en þó ekki með glerplötu. Það er úr viðarlíki. Við skrifborðið stendur dökkblár skrifborðsstóll, góður. Ofan á skrifborðinu er lampi (alveg við hliðina á gólflampanum), ágætur en kannski helst til bjartur. Hann er stálgrár að lit, fremur gamaldags í hönnun, og hringfóturinn sem liggur á borðinu er svartur og virðist geta þjónað hlutverki grunnrar skálar fyrir strokleður og annað í þeim dúr. Við hliðina á lampanum er gagnavarpssími (svartur, þunnur en fremur stór) sem ég nota einnig sem gagnavarpsbeini fyrir fartölvuna en að öðru leyti veit ég ekki hvernig síminn virkar og mun ekki reyna að komast að því. Á skrifborðinu er einnig pennavasi (tveir, stálgráir) og blaða- og möppuhirsla í sama lit með einhvers konar skúffum. Fyrir ofan skrifborðið er segultafla með seglum, sennilega fyrir myndir eða blöð, grátt að lit en seglarnir eru hvítir og svartir, fjórir af hvorum lit. Við hliðina á skrifborðinu er síðan loksins bókaskápur en því miður fylgdu svo mörg búsáhöld að hann stendur fullur af þeim og næstum ekkert pláss fyrir bækur. Fjöldi búsáhaldanna kom mér mjög á óvart því fyrir er í húsinu næstum allt sem þarf til fagmannlegrar eldamennsku, í sameiginlega eldhúsinu. Herberginu mínu fylgdi hins vegar - sérstaklega: 8 venjulegir diskar, 8 smærri diskar, 8 djúpir diskar, 8 hnífar, 8 gafflar, 8 matskeiðar, 8 teskeiðar, tvær steikarpönnur, þrír pottar, ostaskeri, eplaskeri, tveir dósaopnarar!, tappatogari og upptakari, sex rauðvínsglös, sex bjórglös, átta vatnsglös, átta kaffibollar, fimm tegundir af beittum hnífum, tvö pör (!) af öllu sem viðkemur sósugerð og spöðum af ýmsum stærðum og gerðum, þar með talið ausum og sleifum, þrenn skæri, klósettpappír til áramóta, kústur og fægiskúffa, og allskonar annað drasl sem nú þegar er til í húsinu - allt spánnýtt - en í ofanálag er eitthvað eldra leirtau sem fylgir líka sem ég nenni ekki að telja. Ég hlýt að líta svo á að skiptinemum sé ekki ætlað að blanda geði við niðurlensku nemana, og eigi að vera sér með allt sitt dót í sínu herbergi ...! Ég ætla að reyna að pakka mestöllu þessu drasli niður því þetta þvælist bara fyrir mér. Jæja! Svo er stóll við hliðina á skápnum, með rauðu áklæði, í harðari kantinum (frábær til lestrar, engin hætta á að sofna óvart í honum), tiltölulega „djúpur“ hvað „lengd“ (dýpt) varðar, á stálfótum. Lítið borð er við stólinn úr - sýnist mér - eik, hæfilega stórt fyrir einn til tvo (fjóra ef þeir eru mjög sáttir). Straubretti stendur við hliðina á stólnum og þvottagrind (upp við vegg) þar við hliðina. Loks fatahengi skrúfað á vegginn, fjórir stálhnúðar á eikarplötu. Dyrunum loka ég nú og blasir þá við hvítmáluð hurð séð að innanverðu og venjuleg hvít stofnanaklukka þar fyrir ofan.
skrifaði
Heimir Freyr
kl.
23:45
4
skilaboð
Jæja, já. Föstudagurinn gekk ... svo-na, ágætlega. Ég gekk á milli upplýsingaborða til þess að fá upplýsingar almennt um skólann, aðstöðu og aðgengi, mögulega íþróttaiðkun (sem mér leist skelfilega á), yfirlit yfir helstu djömm og ferðalög skipulögð af Erasmus-netinu, og loks um klukkustundarlöng kynning á hinu og þessu, margt fróðlegt. Þarna skráði ég mig líka í fyrrnefnda „félagslega áttun“ fyrir daginn eftir, þar sem meðal annars átti að fara upp í dómkirkjuturninn. Hér eru myndir þaðan (ég biðst velvirðingar á því ef einhverjar myndir snúa ekki rétt- ég lagfæri það fljótlega).
Eins og venjulega er hægt að smella á myndirnar til að fá þær stærri.




Það var alveg ótrúlegt hvussu þröngur hringstiginn var - hreint ekki fyrir digurt fólk, og ekki fyrir fólk sem fær glatt innilokunarkennd:
Það skemmtilega við þennan stiga var þó að hann var eiginlega bara ætlaður heldra fólki; annað fólk sem þurfti einhverra hluta vegna að komast á „fyrstu hæð“ turnsins átti (í gamla daga) að fara upp stiga sem var utan á turninum, 25 metra langur og auðvitað stórhættulegur (turninn sjálfur er þó 112 metrar á hæð). Á fyrstu hæð voru gjarnan haldnar veislur af ýmsu tagi (nú eru til dæmis stundum brúðkaup haldin þar), og til þessa hættulega stiga er rakið orðatiltækið að einhver sé ladderzat þ.e. 'stigadrukkinn', og það aftur merkir að maður sé svo drukkinn að maður standi ekki í lappirnar ... fólk í því ástandi gat sumsé ekki komist niður þennan stiga, oft með „skrautlegum“ afleiðingum.
Á sunnudaginn hjóluðum við Jolanda svo eitthvað um og útfyrir Zeist, hér má til dæmis sjá ráðhúsið sem ég á erindi í á morgun:
Rétt fyrir utan Zeist voru barasta hreindýr á beit, og viðvörunarskilti á veginum um að hreindýr gætu verið þar á hlaupum næstu 2 km, skondið:

Fleiri myndir úr nágrenninu, hér er merkilegur píramídi sem var hlaðinn í kringum aldamótin 1800 - mjög gróinn, ég held að hann sé að mestu leyti úr sandi, og svo turn ofaná til þess að sjá nú í allar áttir (óvini?):

Á næstu mynd er „fjall“, ef vel er að gáð, ábyggilega svona hálfur Kögunarhóll eða svo:
Loks mynd á leiðinni heim til Zeist, skemmtilegt samspil birtu og myrkurs, tré, vatn og engi:
Í dag var ég svo í mínum fyrstu tímum í skólanum - það var hreint ekki auðvelt, svo ekki sé meira sagt. Herbergislyklana mína fæ ég loksins á morgun.
skrifaði
Heimir Freyr
kl.
22:44
3
skilaboð
Nú líður senn að því að skólinn byrji og mér sýnist að vel eigi að taka á móti okkur Erasmus-nemunum. Hér er það helsta sem virðist bíða mín á næstunni.*
*) Þetta er samsuða úr ýmsu sem ég hef fengið sent undanfarið og er því að mestu leyti skrásett fyrir sjálfan mig (þó að hinn innbyggði „„höfundur“ „textans““ hagi því svo að rödd„in“ í „textanum“ ávarpi (að mestu leyti) hinn ytri lesanda).
Stúdentakort
Til þess að ég geti skráð mig í námskeið (nú eiginlega í fimmta sinn), sannað hver ég er, komist lítt hindraður um húsakynni Trektarháskóla og nýtt mér afsláttarkosti fyrir stúdenta, þarf ég stúdentakort. Þetta kort næ ég í næstkomandi föstudag, 2. febrúar, í Almennri áttun (e. General orientation), eður almennri kynningu aðstæðna. Þar mun tengiliður minn, í eigin persónu, afhenda mér þessa gersemi.
Upplýsingamarkaður
Sama dag, föstudaginn 2. febrúar, er þess æskt að alþjóðlegir nemendur mæti í svonefnt Menntabúr (Educatorium) á Leuvenlaan 17 á milli klukkan 13:00 – 14:00, á efri hæð. Þar fræðist ég um tryggingamál, íþrótta- og menningariðkun, Erasmus-stúdentanetið og þar fæ ég einnig miða á félagslega fyrirkynningu.
Almenn áttun
Frá klukkan 14:00-15:30 verða alþjóðlegir nemendur að vera viðstaddir fyrirkynningu á þjónustum og kostum Trektarháskóla, auk þess sem þeir fá upplýsingar um landvistarleyfi, tryggingar og önnur hagnýt mál. Þetta er einnig í Menntabúrinu, í fyrirlestrarsalnum Leiksviðinu (Theatron).
Deildaráttun
Mér hafa ekki borist upplýsingar um hvar eða hvenær deildaráttun mun fara fram en hún er ætluð alþjóðlegum skiptinemum og meistaranemum. Það mun koma á daginn síðar.
Félagsleg fyrirkynning
Laugardaginn 3. febrúar fara allir skipti- og B-nemar (BA/BS) með Erasmus-stúdentanetsleiðsagnarmanninum sínum og öðrum samnemendum í bæjarreisu síðdegis frá dómkirkjutorginu í borgarmiðju Trektar.* Þar mun ég hafa viðkomu á hagnýtum og áhugaverðum stöðum í Trekt, eiga þátt í skemmtilegri iðju og fá mér drykk í Illviðrisklúbbnum (Club Storm). Kvöldmatur innifalinn.
*) Þessi sama hringlandi með hugtökin „borg“ og „bær“ var í frumtextanum.
Alþjóðleg teiti
Laugardagskvöld og sumpart aðfaranótt sunnudags (þ.e. frá klukkan 22:00-03:00) verður alþjóðleg teiti fyrir alþjóðlega nemendur sem skipulagt er af Erasmus-stúdentanetinu. Hvar þessi teiti verður kemur á daginn síðar.
(Vonandi fæ ég líka herbergislykil og annað í þeim dúr afhent 1. eða 2. febrúar. Hvað herbergismálin áhrærir hefur ýmiss konar vesen komið upp vegna herbergisins sem enn sér ekki fyrir endann á. Þar sem málið er flókið, hringavitlaust og leiðinlegt mun ég aðspurður humma það fram af mér. Ég hef nú loksins lært þá lexíu að maður abbast ekki upp á skrifræðið.)
skrifaði
Heimir Freyr
kl.
13:01
6
skilaboð
Mér var alltaf kennt að þýða skyr sem kwark þegar ég vildi tjá mig um þann mat á sumum öðrum málum (les: þýsku og sennilega líka dönsku), og þar sem ég held mikið upp á skyr er mikilvægt að fá botn í þann leyndardóm. Í minni viðkomu á flugvellinum í Kaupmannahöfn keypti ég mér eitthvað sem nefndist þar yoghurt og taldi ég þar jógúrt á ferðinni. Bragðið kom hins vegar á óvart - þetta var alls ekkert jógúrt heldur eiginlega frekar bragðbætt súrmjólk. Hér í Niðurlöndum varð ég því forvitinn að prófa bæði kwark og yoghurt þegar ég sá það í matvöruverslun. Viti menn! Yoghurt-ið bragðast hér einnig eins og bragðbætt súrmjólk.
Kwark er hins vegar til vandræða. Það er eiginlega líkara jógúrt nema kannski talsvert þykkara, e.t.v. ögn í ætt við þykkmjólk. Til þess að fá mér jógúrt að íslenskum hætti yrði ég því að kaupa bæði kwark og yoghurt og blanda því tvennu saman ... Svo er hér enn eitt afbrigðið sem er vla og er mikið haft í eftirmat (hér er yfirleitt alltaf einhver sætur desert eftir kvöldmat), en það er dísætt og álíka þykkt og kwark, kannski mætti kalla það einhvers konar jógúrt-búðing.
Hér er mynd af vlai (framborið: fvLa [L-ið frb. eins „þykkt“ og íslenskri tungu er best unnt]) til skrauts úr gagnavarpinu. Áhugasamir (les: Gunnar) geta bent á myndina um stund til þess að sjá á hvaða gagnavarpsrás hana er að finna.
Þetta er vla með súkkulaðibragði og bragðast álíka væmið og það lítur út fyrir að vera - en er skrambi gott:

skrifaði
Heimir Freyr
kl.
20:28
4
skilaboð
Jæja, nú um helgina hef ég verið í heimabæ Jolöndu, 's-Gravendeel. Honum hafði alltaf verið lýst fyrir mér sem agnarsmáum (þó er hann næstum tvöfalt stærri en Selfoss miðað við höfðatölu, en tæpast flatarmál) en mér finnst hann bara vel stór. Mér þótti skemmtilegt, til samanburðar, að koma í dag í enn minni bæ, Strijensas, en þar er móðir Jolöndu uppalin. Þar búa um 500 hræður en þó virkar hann einhvern veginn stærri en Eyrarbakki, sennilega vegna þess hversu þéttbýlt allt er hér. Mér virtist þó landsvæði þarna nógt og ástæðulaust að búa svona þétt.
Svæðið þarna í kring var merkilegt, þarna er til að mynda skógur með trjám sem ekki var plantað sérstaklega svo vitað sé (ef ég hef skilið samferðamenn mína rétt) - en það er ekkert sérstaklega algengt hér. Svo mikið náttúrulegur á þessi skógur að vera að ekki er hreyft við trjánum í honum, jafnvel þó að þau séu skekin hressilega af vindum, eins og sést til dæmis á þessum myndum (myndir er hægt að stækka núna með því að ýta á þær og ýta svo aftur á örina 'til baka' / fara í Back):
Á næstu mynd sést eitthvert fragtskip sigla - en mér finnst það alltaf svolítið merkileg sjón að sjá skip og ferjur sigla fjarri sjó. Annað markvert á þessari mynd eru grasstráin í forgrunni, sem finnast hér mjög víða og eru í miklu uppáhaldi hjá mér, þessi eru þó í minni kantinum:
Þarna sá ég líka mjög falleg tré í haustlitunum, að ég held. Greinarnar voru eldrauðar, eins og þær hefðu verið úðaðar rauðar með úðabrúsa:
Hér í 's-Gravendeel er býsna rólegt, ekki ósvipað og á Selfossi. Ég minnist þess þó ekki að hafa mætt unglingum á Selfossi með kannabisský á hælunum, en þeirrar gæfu varð ég aðnjótandi hér á laugardagskvöld, sirkabát á þessum slóðum (í miðbænum):
Af eiturefnum er það að segja að mér finnast Hollendingar reykja miklum mun meira en ég hef vanist á Íslandi, hlutföll eru áreiðanlega einhvers staðar í kringum 40%. Svo há prósenta er til mikils ama hér, þar sem svona margir búa, og svo þétt. Mér finnst ég alltaf standa í miðju reykskýi. Hins vegar hef ég aldrei nokkurn tíma séð drukkinn mann hér, og aðeins einu sinni séð mann yfirhöfuð með áfengi á vappi, eins og maður sér talsvert í Reykjavík. Aftur á móti þykir mér stóreinkennilegt að í næsta nágrenni við skólabygginguna mína hef ég fundið hvorki meira né minna en þrjú eiturlyfjakaffihús, sem er svona sirka fjórum eiturlyfjakaffihúsum of mikið. Illu heilli standa dyrnar galopnar, svo gangandi vegfarandur geti nú örugglega notið þess líka ... Ég vildi bara hraða mér í burtu, svo engar myndir þaðan.
Af heilbrigðu líferni er það að segja að í gær hjóluðum við Jolanda hérna eitthvert út í buskann eða þar til við komum að einhvers konar litlum húsdýragarði í grennd við fallegt útivistarsvæði með árabátum og ýmsu. Mér til mikillar undrunar var frítt inn en ef maður vildi gefa dýrunum var hægt að fá dollur með maísbaunum (handa fiðurfé) og einhverju fæðubótarefnismjöli (fyrir öll önnur dýr) fyrir um 50 krónur. Þarna voru geitur, villisvín og venjuleg svín, kanínur, kýr, páfuglar, hænur og einhver önnur dýr; einnig innanhúss: nagrísir, stökkmýs, skrítnar mýs og eitthvað fleira þess háttar sem ég kann ekki að nefna. Brúnu hænurnar eru svolítið líkar landnámshænunni, er það ekki?
Krunk, krunk, krá ... í lokin læt ég fylgja mynd af kráku sem mér þykja mjög skemmtilegar, en þær eru hér hálfpartinn eins og í stað krumma (þó að þeir sjáist hér reyndar líka):
Einhvern tíma á morgun bíður mín svo 2ja tíma ferðalag með að minnsta kosti tveimur strætisvögnum og tveimur lestum aftur heim til Zeist. Tot ziens.
skrifaði
Heimir Freyr
kl.
19:44
0
skilaboð
Jæja, hér eru nokkrar myndir. Tæknifríkur geta fengið þær stærri með því að opna þær (eða sækja þær).
Á fyrstu mynd sést fyrrnefnt 17. aldar „raunhús“ að utanverðu:
Þessi hús finnast mér alltaf falleg, þetta er í Zeist:
Hér er mikið hjólað og því eru vitanlega hjólaljós. Það þótti mér fyrst mjög sérstök sjón:
Hvað þá að hjólafólk notaði og virti raunverulega þessi ljós!
Í Zeist eru greinilega tröll, því ég hef nú þegar fundið heilaslettur úr þeim (og það býsna víða!):
Hér eru moldvörpur svolitlar plágur:
Mörg falleg tré og tún:
Og vindmyllur:
Næsta mynd er tekin í næsta nágrenni aðalstöðva Trektarháskóla. Í mynd er tún með kindum og í bakgrunni er háskólasjúkrahús Trektarháskóla:
Niðurlenskar kindur eru svolítið ... kindarlegar (þær eru með stert; liturinn (hvítur, rauður) á bakinu á þeim merkir að hrútur hafi ...):
Hér er mynd af bókasafni Trektarháskóla, svolítið svart (ljótar vegaframkvæmdir í mynd, því miður):
Hér sést alþjóðaskrifstofan sem ég þarf að komast í vegna herbergisins míns (og krani þar ... á/í):
Í Trekt er svo gullfalleg dómkirkja sem hér sést að einhverju leyti (miðja kirkjunnar eyðilagðist í óveðri fyrir margt löngu, svo nú er torg á milli turnsins og kirkjunnar sjálfrar):
Meira af Trekt:
Mér finnst þetta stórskemmtilegur möguleiki, að sjá hvenær næsti vagn kemur (og þá hvort ég hafi misst af vagninum!):
Svo er merkast að ég keypti hjól í Trekt í dag. Það er mjög fagurt.
skrifaði
Heimir Freyr
kl.
22:06
6
skilaboð