25 augustus 2007

Sitthvað

Jæja! Svei mér þá ef dvöl mín hérna í Niðurlandi er ekki brátt á enda. Mér reiknast svo til að ég fari heim eftir svona fimm daga. Skrítin tilhugsun.

Ég hef ekkert sinnt blogginu lengi og ekkert flikkrast heldur svo brátt mánuðum skiptir. Því síðarnefnda skelli ég á Flickr sjálfan, en græðgi hans er slík að hann vill nú hafa af mér dágóðan skilding fyrir að leyfa mér að sýna myndir á síðunni hjá honum, og það í árs áskrift í senn, vilji maður halda myndunum sýnilegum. Hann rétt ræður því. Fyrir það má hann fyrir mér eiga sig allan eins lengi og hann vill.

En, rétt í þessu, þó í gær, sneri ég heim úr 8 daga ferðalagi með betri helmingnum um þetta ágæta land. Við fengum frábært veður allan tímann, þó var vætusamt nær allar nætur, en tjaldið alveg regnhelt svo það kom ekki að sök. Niðurstaða mín er sú að Drenthe og Schiermonnikoog séu fegurstu staðirnir hér, en þá á ég eftir að sjá Limburg, hið minnsta, sem sumir segja flottari. Limborgarsvæðið sé ég á morgun; sný svo aftur „heim“ á þriðjudagskvöld. Þarmeð lýkur Niðurlandsreisunum í þetta skiptið.

Ég lendi á Íslandi 31. ágúst, um kl. 14:25 ef mig minnir rétt. Ég nenni alveg áreiðanlega ekki að skrifa neitt hér þangað til, og fráleitt þar síðar.

Köttur úti í mýri ...

09 augustus 2007

Nú er ég (fyrir löngu) kominn heim úr Danmerkurferðalaginu. Skemmtilegt var að endurnýja kynnin við þessa fyrrum fósturjörð okkar. Mér þótti merkilegt hve margt minnir á Ísland, eða öllu heldur og réttara frá sagt, hve margt minnir á Danmörku á Íslandi. Umferðaskilti og ýmis umgjörð er oft sú sama; þó eru móðins gönguljósin í miðborg Kaupmannahafnar ekki enn komin --- mér vitanlega --- í Reykjavík, en stutt hlýtur að vera í það. Þau sýna manni hversu margar sekúndur munu líða þar til grænt eða rautt gönguljós birtist. Sennilega myndi slíkt þó bara verða til þess að skapa enn meiri glundroða í umferðinni á Íslandi, því að gönguljósin loga hvort eð er ekki lengur en þeirri vegalengd sem maður nær á harðaspretti á einni sekúndu eða svo, semsé hálfa leið yfir götuna, og varla það.

Við stoppuðum líka í Þýskalandi eina nótt, þar sem ég lenti í ýmsum ævintýrum. Niðurstaða kynna minna af þessu mjög svo umdeilda landi er þessi: Þjóðverjar eru uppstökkir og afskiptasamir besserwisserar sem finnst heimurinn snúast í kringum sjálfa sig. Nóg um það.

Við fórum víða um í Danmörku, stoppuðum í grennd við Silkiborg, þar sem ég hitti ömmu og fleiri í fjölskyldunni eiginlega hálfpartinn fyrir tilviljun, við litum á Árósa líka, söfn af ýmsum toga, skrúðgarða og strendur. Skruppum einn dag yfir til Svíþjóðar, það þótti mér ekki síður skemmtilegt. Svo var ekið í einum rykk aftur til Hollands. Veður var ýmiss konar, allt frá góðu til viðunandi, með stöku leiðindatímabili inn á milli; en þá var veðrið alltaf verra í Niðurlöndum, svo það kom út á eitt.

Tilvera mín einkennist þessa dagana af stússi. Ég kem til með að stússast fram til 16. ágúst, en þá höldum við Jolanda til Fríslands, og verðum þar næstu [8 daga].

Blogga ekki á næstunni.

17 juli 2007

Ferie!

Jæja. Þá er ég loksins kominn í sumarfrí. Í tilefni þess fór ég í sumarklippingu í dag --- ég hef aldrei fyrr þurft að sitja með vetrarklippinguna svona langt fram á sumar.

Núna á fimmtudaginn fer ég í ferðalag til Danmerkur ásamt Jolöndu og foreldrum hennar. Við leggjum snemma af stað en gistum fyrstu nóttina í Þýskalandi, nálægt dönsku landamærunum. Svo færum við okkur nær Kaupmannahöfn, en náum þó sennilega ekki þangað fyrr en á laugardaginn. Annað er enn óljóst.

Áætluð heimkoma er 1. ágúst eða svo.

Á morgun þarf ég því að reyna að finna mat án aukaefna til þess að hafa með í ferðalagið. Það verður ekki auðvelt, því að hér er litar- og bragðefnum og bragðaukandi efnum laumað í næstum allan mat, sama hvaða nafni hann nefnist. Ekki nóg með að þetta sé oft í kjötmeti, jafnvel hráu og ókrydduðu, þá er meira að segja litarefni í osti, smjöri og jafnvel rækjum! Ég er farinn að lesa á allt sem ég kaupi, ég læt ekki bjóða mér svona krabbameinsvaldandi óþverra í mat sem ég neyti daglega. Bragðaukandi efnið MSG er auk þess slæmt fyrir asma.

Þetta er alveg í anda Hollendinga: það er ekkert nógu gott beint af kúnni. Ég sá skondinn brandara um daginn, svo þeir gera sér sennilega sjálfir vel grein fyrir þessu: Þar sem Hollendingur hefur farið um, mun aldrei framar vaxa gras að sjálfsdáðum. Fátt er sannara.

Semsé: bloggpása fram til 1. eða 2. ágústs.

11 juli 2007

Af bókakaupum

Það er skemmtilegra að kaupa bækur þegar maður er í Hollandi, þetta hef ég nú í tvígang upplifað. Á Íslandi hefur það alltaf verið svo að panti ég bók í gagnavarpinu og biðji um að hún verði mér send heim, greiði ég sendanda nokkur hundruð fyrir viðvikið, bíð svo í nokkra daga bókarinnar. Þegar bókin loksins kemur, fylgir með henni reikningur frá Póstinum þar sem mér er enn gert að greiða einhvers konar sendingar- eða meðhöndlunarkostnað, og virðisaukaskatt þar í ofanálag. Þessi gjöld nema stundum öllu verði bókarinnar, svo reikna má með að bók sem pöntuð er vaxi í verði um 1,5x-2x. Þetta þykir mér fúlt.

Hér í Hollandi hef ég semsagt í tvígang pantað bók í gagnavarpinu og fengið senda í niðurlensk hýbýli mín. Í fyrra skiptið var bókin send frá Danmörku (úr fornbókaverslun), þar sem ég greiddi sendanda nokkur hundruð krónur fyrir. Bókin kom þremur virkum dögum síðar, athugasemdalaust, inn um lúguna. Í síðara skiptið pantaði ég bók alla leið frá Bandaríkjunum (í gegnum Amazon), greiddi í sendingarkostnað nokkur (=þrjú) hundruð krónur og bókin skilaði sér athugasemdalaust sömu leið, fjórum dögum síðar.

Ef maður sendir nú einhverjum bréf, þá greiðir maður þeim sem flytur bréfið fyrir að það verði sent. Viðtakandinn þarf hins vegar ekkert að aðhafast; hann fær bréfið einfaldlega skammlaust í hendur. Hvernig stendur eiginlega á þessari fégirni íslenska póstsins þegar kemur að bókum?

Annars er allt gott. Ritgerðarskrif ganga hægt en örugglega. Í dag réttlauk ég við að betrumbæta fyrri bestunarkenningaranalýsu á því hvernig hinir mandarínumælandi læra afmarkað hljóðfræðilegt fyrirbrigði í ensku (eða öllu heldur sýna fram á ótrúlega heimsku og yfirsjón þeirra þriggja fræðimanna sem þá analýsu sömdu (sem þó er ekki heimskulegri en svo að ég tók ekki eftir gloríunum í analýsunni fyrr en ég hafði mergkrufið greinina, í sjötugasta yfirlestri)). Nú þarf ég að straumlínulaga kaflaskil, reyna að láta eitt leiða af öðru, smyrja svolítið utan á fræðilega inngangshlutann, taka saman niðurstöður og berja saman einhver vel valin lokaorð. Þessu skal vera lokið á föstudaginn kemur, ég er að verða óður á þessari bölvuðu vitleysu og vil fara að komast út í sumarið.

28 juni 2007

Enn af skólun

Jæja, nú hef ég opinberlega lokið öðru námskeiði þessarar misserisdeildar, og ég á lokaritgerð eftir í því síðara. Hinu lokna námskeiði lauk ég með meðaleinkunn upp á 9,5. Það námskeið fjallaði um tvítyngi, ögn almennt um máltöku og um máltöku 2. máls. Sjónarhornið var áhugavert, eins konar sambland generatífrar málfræði og félagstengdrar málfræði.

Þann tíma sem eftir lifir misserisdeildarinnar mun ég reyna að nýta til þess að skrifa sómasamlega ritgerð í hinu harðkjarna-generatífa námskeiði Hljóðfræðileg máltaka innan bestunarkenningarinnar. Merkingarfræðinámskeiðið innan bestunarkenningarinnar frá fyrri misserisdeild mun vonandi nýtast mér eitthvað, en það námskeið gekk að minnsta kosti mjög vel. Það verða samt átök að berja saman viðunandi lokaritgerð í þessu hljóðfræðinámskeiði.

Semsé: lítið um blogg á næstunni (vona ég).


Spurning: Hvað hét aftur þáttaröðin Keeping up appearances á íslensku? (sjá þátt á YouTube (1/3))

25 juni 2007

Kynning

8,0.

19 juni 2007

Framundan

Jæja, nú rétt í þessu kláraði ég lokaritgerð fyrir annað námskeiðanna sem ég sit þennan misserishelming. Ég sætti mig við sjöu. Annars finnst mér ég aldrei hafa verið jafn mikið úti á þekju í ritgerðarskrifum fyrr (ef undan er skilin (mislukkuð) tilraun mín í apríl til þess að skrifa lokaritgerð um andlagsstökk með naumhyggjustefnu Chomskys að vopni).

Nú á ég eftir að flytja fyrirlestur á mánudaginn þar sem ég kynni einhverja grein — sem ég á eftir að velja. Vonandi svo vel að ég fái sjöu. Fyrir það námskeið þarf ég svo líka að skrifa lokaritgerð um eitthvert mjög órætt efni, svo abstrakt að það er varla orðum að því komandi. Það snertir á einhvern hátt tungumál en ég er ekki viss nákvæmlega með hvaða hætti það er ... Skiladagur þeirrar lokaritgerðar ku víst 11. ágúst, en 6. júlí ef okkur liggur á að fá einkunn. Ekki nenni ég að sitja yfir þeim ósköpum í allt sumar, svo ég reyni að rumpa henni af sem fyrst.

Á morgun hef ég svo mælt mér mót við undarlega enska stelpu sem endilega vill fá að taka mig upp á band; hún á nefnilega að gera eitthvert verkefni um tungumál þar sem hrynjandin er alltaf á fyrsta atkvæði, eins og í íslensku. Ætli ég þurfi því ekki að bera fram orð á borð við alþjóðaatvinnumálastofnunin eins og ég hafi aldrei sagt annað, með áherslu á fyrsta atkvæði.

Æ, mikið vildi ég nú að ég mér yrði bara sett það verkefni fyrir að reyta arfa í Eilífðarbeðinu*. Nú er þetta komið gott af bókviti í sumar.

*) Eilífðarbeðið er feiknarlega langt beð við Engjaveg sem engum selfysskum unglingi gleymist.

15 juni 2007

Þéringar

Hér er þérað eins og í Þýskalandi, og á Íslandi „í gamla daga“. Þérunarformið er svolítið skrítið, einfaldlega: u. Óformlega fornafnið er hins vegar je, sem þó er eiginlega borið fram ju, þ.e. með schwa.

Þetta veldur mér verulegum vandræðum. Ekki nóg með að ég gleymi alltaf að þéra fólk, þá á ég bæði í vandræðum með að bera fram „u“ á hollensku, því að eiginlega er það eins og danskt „y“, og ég á líka í vandræðum með „e“ sem borið er fram með schwa-i, þ.e.a.s. næstum því eins og íslenskt „u“. Ég þarf semsé að segja danskt „u“ til að vera kurteis en íslenskt „u“ til að vera ókurteis ...!

Það er ruglingslegra en það hljómar.

Gjörið svo vel við fólk sér eldra og æðra er: alstublieft.
Gjörðu svo vel við jafnaldra og yngra fólk er: alsjeblieft.

Eini framburðarmunurinn á þessu hjá mér er T andspænis J, og mér gleymist mjög gjarnan að segja T/J, svo útkoman verður alsublieft, sem Hollendingar túlka sem ókurteisa formið.

Strætisvagnstjóri reiddist mér áðan fyrir þessi mistök og ruddi sármóðgaður út úr sér: U!!! Ég kvaðst ekki vera mjög sleipur í hollensku og var guðslifandifeginn að hann skyldi ekki stimpla fleiri punkta á vagnkortið mitt mér til refsingar.

Þetta er ekki í fyrsta sinn. Hér eftir þéra ég bara, sama hver á í hlut.

14 juni 2007

Framburður á R-i

Hvernig R er borið fram skiptir mjög miklu máli á Íslandi, eins og von er. Hérna í Hollandi er hins vegar mjög algengt að fólk skrolli og eru af því að minnsta kosti tvær tegundir. Enn verri eru þó færeysk-amerískt-hljómandi R-in (Gooise R heitir það hér) sem heyrast nær undantekningalaust í sjónvarpi og í Utrecht heyri ég það oft; þetta er stundum nefnt fjölmiðla- og menntasnobbs-R. Á svæðum nær Belgíu hef ég þó heyrt góð íslensk R. (Ég deili því hikstalaust með Hollendingum hvað Íslendingum finnst um rangan framburð á R-i og hvaða ráðum beitt er til þess að leiðrétta svona mállýti.) -- Sjá nánar um dreifingu R-a á Víkípedíu.


Hollensk R: hljóðdæmi

#1 Rúllandi R
#2 Gormælt R
#3 Hræðilegt R (Gooise R, leiðinlega stutt dæmi)


#4 Öll þrjú hollensku R-in lesin í einu (#3 hér að ofan var tekið úr þessu broti).

Hér er súlurit sem sýnir notkun Gooise R-s í fjölmiðlum (og fer þessi framburður víst eins og eldur í sinu um framburð barna) -- sjá einnig hér:



Jæja. Staðlarnir eru mismunandi. Hér finnst sumum fínt að nota þetta ömurlega færeysk-ameríska R, í Noregi er fínt að skrolla og ég er ekki frá því að þannig sé það líka í Þýskalandi. Að minnsta kosti hefur eitthvað hræðilegt komið fyrir tunguna í söngvara hljómsveitarinnar Rammstein, þvíað sá söng alltaf með fögru rúllandi R-i. Nú skrollar hann eins og hálfviti, eins og glöggt heyrist ef bornar eru saman fyrsta platan og sú síðasta:

#1 brot úr Rammstein af Herzeleid (1995) [mp3, 96KB]

#2 brot úr Rosenrot af Rosenrot (2005) [mp3, 104KB]

Heimur versnandi fer.

09 juni 2007

Enn af veðurfari

Svo eftir kvöldmat fyllti himininn skýja, með þrumum og eldingum svo villtum (þær sem næstar voru, aðeins í um 300 metra fjarlægð) að ég hefði aldrei hætt mér út í slíkt veður. Fleiri í Hollandi hefðu átt að fara að dæmi mínu því að tvö dauðsföll hér í landi eru rakin til þess að eldingu hafi lostið niður í fólk. Svona skiptist á ofsafengið gott veður og grenjandi rigning með þrumum og eldingum. Þetta verður víst litlu skárra í dag, en hitinn er mér meira að skapi, 18°C.

Svo hefur mér tekist að ná mér í kvefpest sem hefur gengið um í húsinu, heldur svæsna, svo ég fer ekkert út í bráð. Sötra nú piparte í tíma og ótíma til þess að liðka kverkarnar og fjárfesti reyndar líka í öflugu „hóstameðali“, þýsk-ættuðu.

Jæja.