23 mei 2008

Bloggen door Facebook

Dit is alleen een proefberichtje om te kijken of ik wel of niet door Facebook kan bloggen. Volgens mij is dit ook m\'n tweede poging om een bericht in het Nederlands te schrijven. Ik vind het allemaal een beetje raar; over een maand of zo moet alles al klaar zijn voor m\'n vertrek naar het kleine platte land. Dat wordt spannend.

27 december 2007

Niðurlensk jól

Ég vil byrja á að þakka kærlega fyrir gjafirnar og kortin.

Smelltu á myndina til að stækka hana
Út um stofugluggann í 's-Gravendeel (Holland), á Þorláksmessu

Jólin hér voru nokkuð á aðra lund en heima, sem von var. 24. desember fór af stað eins og hver annar dagur. Eftir hádegið undirbjuggum við Jolanda jólaeftirréttinn, eins konar líkjörs-möndlutertu með „löngum fingrum“, rjóma og jarðarberjum. Hún þurfti svo að bíða í átta tíma í kæli. En ég gekk vitaskuld með sama gamla jólagjafafiðringinn síðan úr barnæsku, sem gerði ekki annað en að ágerast eftir því sem á leið daginn. Um kl. 18 var hann orðinn svo mikill að við Jolanda tókum okkur til og skreyttum pakkana aðeins meira --- úr því að Niðurlendingar eru svona þolinmóðir að bíða með gjafirnar til 25. des er þó alltént skárra að pakka a.m.k. inn þann 24. og káfa aðeins á þeim. Kortér fyrir níu á aðfangadagskvöld fórum við öll í jóla(aftan)messu, kirkjuna opnaði þó ekki fyrr kl. 21:00 og messuna byrjaði kl. 21:30. Presturinn bauð þá velkomna sem þangað voru komnir, og þá sem heima sátu, svo vafalaust hefur messunni verið útvarpað. Messan var aðallega söngur en presturinn laumaði inn nokkrum orðum annað veifið. Predikunin var sérstök og í styttri kantinum. Presturinn líkti sambandi manns við Guð við stefnumót og talaði m.a. um stefnumótaþætti í sjónvarpinu (t.d. Bóndi leitar konu / Bóndakona leitar karls, sem eru skondnir þættir) --- fyrirsögn messunnar var: Jóladeit? Kammó og átti áreiðanlega að höfða til yngri kynslóðarinnar.

Smelltu á myndina til að stækka hana Smelltu á myndina til að stækka hana
Jólakötturinn Kawa í Zeist (Utrecht)

Jólamorgunn hófst með myndarlegum morgunverði með fínu brauði og ýmsu áleggi, meðal annars sneiddum jólaosti sem var í laginu eins og jólatré (Osta- og smjörsölunni mætti benda á þá hugmynd), jógúrt með niðursoðnum ávöxtum útí, og svo jólabrauð (sætt brauð með rúsínum og einhverju fleiru, en möndlumassaklessa í miðjunni). Ég fékk ekki að vera í mínu fínasta (og því dauðhræddur um að jólakötturinn þefaði mig uppi og réðist til atlögu) en þrjóskaðist þó til að vera í skyrtu og með bindi, og í flauelisjakka sem ég keypti nokkrum dögum áður (svona til öryggis). Eftir hádegið kom amma Nootenboom og frændi og frænka Jolöndu í heimsókn og voru fram eftir degi. Um kl. hálfsjö var jólamaturinn: rækjuréttur með (blað?)salati, aspas, heimagerðri sósu með sýrðum rjóma og fleiru í forrétt. Mjög gott. Svo nautasteik með allskyns meðlæti, svo sem soðnum kartöflum, kartöflukrókett, baunum, soðnu hvítsalati, (rauðum) perum gegnsósa í ávaxtasafa og ýmsu og perusíder til að drekka með. Mjög, mjög gott. Eftir þetta byrjuðum við að opna gjafirnar og átum svo eftirréttinn sem við Jolanda höfðum útbúið daginn áður.(Uppskriftina að honum mætti alveg setja hérna í karlmannlega uppskriftabálkinn til hliðar.) Annar í jólum byrjaði eins, með svipuðum jólamorgunverði og daginn áður. Ekkert varð úr heimsókn til ömmu Feestar og frænda og frænku eins og til stóð vegna þess að einhver veira gekk á elliheimilinu sem amma Feest dvelur á (hefur þó látið hana í friði, 7-9-13). Við komumst vonandi á nýárinu í staðinn.

20 december 2007

Í Hollandi á ný!

Þetta les áreiðanlega enginn, en ef einhver á í erfiðleikum með að ná í mig er það einungis hægt með því að nota hollenska símanúmerið frá því í sumar, þ.e. +31 648-217-180 (annars finnst mér ritmál alltaf skemmtilegra mál). Íslenska númerið verður óvirkt þar til ég sný aftur, 13. janúar 2008.

Annars er það að segja héðan að veðrið er mjög fallegt, um fimm stiga frost, blankalogn, allt hrímað og jólalegt frá náttúrunnar hendi en lítið um jólaskreytingar. En ég kann ágætlega við þetta; mér þótti nóg um alla jólavitleysuna heima --- jólin eru nú ekki einu sinni byrjuð.


Smelltu á myndina til að stækka hana Smelltu á myndina til að stækka hana



Frábært að vera kominn hingað aftur; fyrir utan hið augljósa þótti mér ákaflega skemmtilegt að sjá dómkirkjuna í Trekt aftur, nú fegurri en nokkru sinni fyrr enda nýkomin úr smá andlitslyftingu.

5. Gulrótakaka1

2 lítil kringlótt kökuform. Ofnhiti 175 °C / blástur.

Botn:
    — 2 dl olía
    — 3 1/4dl púðursykur
    — 3 egg
    — 300 g gulrætur
    — 1 dl smátt saxaðir valhnetukjarnar
    — 3 1/2 dl hveiti
    — 2 tsk lyftiduft
    — 2 tsk kanill

Aðferð:
1. Setjið öll þurrefnin saman í skál
2. Skolið gulrætur, skafið ysta lagið af ef þarf og rífið á rifjárni og bætið svo í skálina með þurrefnunum.
3. Bætið eggjum í einu í einu, brjótið þau fyrst í bolla.
4. Hellið olíunni út í og hrærið allt saman með sleif.
5. Skiptið í tvö frekar djúp lítil tertuform.
6. Bakið í um það bil 30 mínútur í miðjum ofni.

Krem:
    — 200 g rjómaostur
    — 2 msk vatn
    — 1 dl flórsykur
    — 1 tsk sítrónubörkur
    — 2 tsk sítrónusafi

Hrærið allt saman með rafmagnsþeytara.
Smyrjið á kökuna þegar hún er orðin alveg köld.

1 Frá Námsgagnastofnun, unglingastig.

4. Norska kakan (Noorse taart)

(Nederlandse versie onderaan.)

Botninn:
    — 4 eggjahvítur
    — 150 gr. sykur
    — 150 gr. möndlur með hýði (malaðar)
    — 1 msk. hveiti
    — 1 tsk. lyftiduft

Stífþeytið eggjahvíturnar og sykurinn saman. Blandið möndlunum, hveitinu og lyftiduftinu vel saman og klappið það svo varlega saman við eggja- og sykurblönduna.

Bakað við 150°C í ofni í 40 mín.

Krem:
    — 4 eggjarauður
    — 50 gr. sykur
    — 1 dl. rjómi

Þetta þrennt er soðið saman varlega og hrært í á meðan. Svo tekið af hellunni og 75 gr. af smjöri hrært saman við. Hellt ofan á kökuna eftir að hún er orðin köld (ágætt að hvolfa henni fyrst). (Dökkt) súkkulaði raspað yfir.

§ § § § § § § § § § § § § § § § § § § §

Noorse taart

Voor de bodem:
    — 4 eiwitten
    — 150 gram suiker
    — 150 gram amandelen met huid, gemalen
    — 1 eetlepel bloem
    — 1 theelepel bakpoeder

De eiwitten met de suiker opkloppen tot het 'fluffy' is (romig is niet genoeg). Dan amandelen, bloem en bakpoeder toevoegen en niet te veel roeren (anders gaat het fluffy-effect weg). 40 minuten in de oven bakken op 150 graden. Vervolgens laten afkoelen.

Voor de bovenlaag:
    — 4 eigelen
    — 50 gram suiker
    — 1 deciliter room
    — 75 gram boter

De eigelen, de suiker en de room langzaam aan de kook brengen maar dan meteen van het vuur halen, en ondertussen roeren. Eenmaal van het vuur gehaald de boter toevoegen en roeren.

Als de koek is afgekoeld kun je de gele massa over de koek gieten en netjes verspreiden. Als puntje op de i geraspte chocolade over de taart verdelen.

25 augustus 2007

Sitthvað

Jæja! Svei mér þá ef dvöl mín hérna í Niðurlandi er ekki brátt á enda. Mér reiknast svo til að ég fari heim eftir svona fimm daga. Skrítin tilhugsun.

Ég hef ekkert sinnt blogginu lengi og ekkert flikkrast heldur svo brátt mánuðum skiptir. Því síðarnefnda skelli ég á Flickr sjálfan, en græðgi hans er slík að hann vill nú hafa af mér dágóðan skilding fyrir að leyfa mér að sýna myndir á síðunni hjá honum, og það í árs áskrift í senn, vilji maður halda myndunum sýnilegum. Hann rétt ræður því. Fyrir það má hann fyrir mér eiga sig allan eins lengi og hann vill.

En, rétt í þessu, þó í gær, sneri ég heim úr 8 daga ferðalagi með betri helmingnum um þetta ágæta land. Við fengum frábært veður allan tímann, þó var vætusamt nær allar nætur, en tjaldið alveg regnhelt svo það kom ekki að sök. Niðurstaða mín er sú að Drenthe og Schiermonnikoog séu fegurstu staðirnir hér, en þá á ég eftir að sjá Limburg, hið minnsta, sem sumir segja flottari. Limborgarsvæðið sé ég á morgun; sný svo aftur „heim“ á þriðjudagskvöld. Þarmeð lýkur Niðurlandsreisunum í þetta skiptið.

Ég lendi á Íslandi 31. ágúst, um kl. 14:25 ef mig minnir rétt. Ég nenni alveg áreiðanlega ekki að skrifa neitt hér þangað til, og fráleitt þar síðar.

Köttur úti í mýri ...

09 augustus 2007

Nú er ég (fyrir löngu) kominn heim úr Danmerkurferðalaginu. Skemmtilegt var að endurnýja kynnin við þessa fyrrum fósturjörð okkar. Mér þótti merkilegt hve margt minnir á Ísland, eða öllu heldur og réttara frá sagt, hve margt minnir á Danmörku á Íslandi. Umferðaskilti og ýmis umgjörð er oft sú sama; þó eru móðins gönguljósin í miðborg Kaupmannahafnar ekki enn komin --- mér vitanlega --- í Reykjavík, en stutt hlýtur að vera í það. Þau sýna manni hversu margar sekúndur munu líða þar til grænt eða rautt gönguljós birtist. Sennilega myndi slíkt þó bara verða til þess að skapa enn meiri glundroða í umferðinni á Íslandi, því að gönguljósin loga hvort eð er ekki lengur en þeirri vegalengd sem maður nær á harðaspretti á einni sekúndu eða svo, semsé hálfa leið yfir götuna, og varla það.

Við stoppuðum líka í Þýskalandi eina nótt, þar sem ég lenti í ýmsum ævintýrum. Niðurstaða kynna minna af þessu mjög svo umdeilda landi er þessi: Þjóðverjar eru uppstökkir og afskiptasamir besserwisserar sem finnst heimurinn snúast í kringum sjálfa sig. Nóg um það.

Við fórum víða um í Danmörku, stoppuðum í grennd við Silkiborg, þar sem ég hitti ömmu og fleiri í fjölskyldunni eiginlega hálfpartinn fyrir tilviljun, við litum á Árósa líka, söfn af ýmsum toga, skrúðgarða og strendur. Skruppum einn dag yfir til Svíþjóðar, það þótti mér ekki síður skemmtilegt. Svo var ekið í einum rykk aftur til Hollands. Veður var ýmiss konar, allt frá góðu til viðunandi, með stöku leiðindatímabili inn á milli; en þá var veðrið alltaf verra í Niðurlöndum, svo það kom út á eitt.

Tilvera mín einkennist þessa dagana af stússi. Ég kem til með að stússast fram til 16. ágúst, en þá höldum við Jolanda til Fríslands, og verðum þar næstu [8 daga].

Blogga ekki á næstunni.

17 juli 2007

Ferie!

Jæja. Þá er ég loksins kominn í sumarfrí. Í tilefni þess fór ég í sumarklippingu í dag --- ég hef aldrei fyrr þurft að sitja með vetrarklippinguna svona langt fram á sumar.

Núna á fimmtudaginn fer ég í ferðalag til Danmerkur ásamt Jolöndu og foreldrum hennar. Við leggjum snemma af stað en gistum fyrstu nóttina í Þýskalandi, nálægt dönsku landamærunum. Svo færum við okkur nær Kaupmannahöfn, en náum þó sennilega ekki þangað fyrr en á laugardaginn. Annað er enn óljóst.

Áætluð heimkoma er 1. ágúst eða svo.

Á morgun þarf ég því að reyna að finna mat án aukaefna til þess að hafa með í ferðalagið. Það verður ekki auðvelt, því að hér er litar- og bragðefnum og bragðaukandi efnum laumað í næstum allan mat, sama hvaða nafni hann nefnist. Ekki nóg með að þetta sé oft í kjötmeti, jafnvel hráu og ókrydduðu, þá er meira að segja litarefni í osti, smjöri og jafnvel rækjum! Ég er farinn að lesa á allt sem ég kaupi, ég læt ekki bjóða mér svona krabbameinsvaldandi óþverra í mat sem ég neyti daglega. Bragðaukandi efnið MSG er auk þess slæmt fyrir asma.

Þetta er alveg í anda Hollendinga: það er ekkert nógu gott beint af kúnni. Ég sá skondinn brandara um daginn, svo þeir gera sér sennilega sjálfir vel grein fyrir þessu: Þar sem Hollendingur hefur farið um, mun aldrei framar vaxa gras að sjálfsdáðum. Fátt er sannara.

Semsé: bloggpása fram til 1. eða 2. ágústs.

11 juli 2007

Af bókakaupum

Það er skemmtilegra að kaupa bækur þegar maður er í Hollandi, þetta hef ég nú í tvígang upplifað. Á Íslandi hefur það alltaf verið svo að panti ég bók í gagnavarpinu og biðji um að hún verði mér send heim, greiði ég sendanda nokkur hundruð fyrir viðvikið, bíð svo í nokkra daga bókarinnar. Þegar bókin loksins kemur, fylgir með henni reikningur frá Póstinum þar sem mér er enn gert að greiða einhvers konar sendingar- eða meðhöndlunarkostnað, og virðisaukaskatt þar í ofanálag. Þessi gjöld nema stundum öllu verði bókarinnar, svo reikna má með að bók sem pöntuð er vaxi í verði um 1,5x-2x. Þetta þykir mér fúlt.

Hér í Hollandi hef ég semsagt í tvígang pantað bók í gagnavarpinu og fengið senda í niðurlensk hýbýli mín. Í fyrra skiptið var bókin send frá Danmörku (úr fornbókaverslun), þar sem ég greiddi sendanda nokkur hundruð krónur fyrir. Bókin kom þremur virkum dögum síðar, athugasemdalaust, inn um lúguna. Í síðara skiptið pantaði ég bók alla leið frá Bandaríkjunum (í gegnum Amazon), greiddi í sendingarkostnað nokkur (=þrjú) hundruð krónur og bókin skilaði sér athugasemdalaust sömu leið, fjórum dögum síðar.

Ef maður sendir nú einhverjum bréf, þá greiðir maður þeim sem flytur bréfið fyrir að það verði sent. Viðtakandinn þarf hins vegar ekkert að aðhafast; hann fær bréfið einfaldlega skammlaust í hendur. Hvernig stendur eiginlega á þessari fégirni íslenska póstsins þegar kemur að bókum?

Annars er allt gott. Ritgerðarskrif ganga hægt en örugglega. Í dag réttlauk ég við að betrumbæta fyrri bestunarkenningaranalýsu á því hvernig hinir mandarínumælandi læra afmarkað hljóðfræðilegt fyrirbrigði í ensku (eða öllu heldur sýna fram á ótrúlega heimsku og yfirsjón þeirra þriggja fræðimanna sem þá analýsu sömdu (sem þó er ekki heimskulegri en svo að ég tók ekki eftir gloríunum í analýsunni fyrr en ég hafði mergkrufið greinina, í sjötugasta yfirlestri)). Nú þarf ég að straumlínulaga kaflaskil, reyna að láta eitt leiða af öðru, smyrja svolítið utan á fræðilega inngangshlutann, taka saman niðurstöður og berja saman einhver vel valin lokaorð. Þessu skal vera lokið á föstudaginn kemur, ég er að verða óður á þessari bölvuðu vitleysu og vil fara að komast út í sumarið.

28 juni 2007

Enn af skólun

Jæja, nú hef ég opinberlega lokið öðru námskeiði þessarar misserisdeildar, og ég á lokaritgerð eftir í því síðara. Hinu lokna námskeiði lauk ég með meðaleinkunn upp á 9,5. Það námskeið fjallaði um tvítyngi, ögn almennt um máltöku og um máltöku 2. máls. Sjónarhornið var áhugavert, eins konar sambland generatífrar málfræði og félagstengdrar málfræði.

Þann tíma sem eftir lifir misserisdeildarinnar mun ég reyna að nýta til þess að skrifa sómasamlega ritgerð í hinu harðkjarna-generatífa námskeiði Hljóðfræðileg máltaka innan bestunarkenningarinnar. Merkingarfræðinámskeiðið innan bestunarkenningarinnar frá fyrri misserisdeild mun vonandi nýtast mér eitthvað, en það námskeið gekk að minnsta kosti mjög vel. Það verða samt átök að berja saman viðunandi lokaritgerð í þessu hljóðfræðinámskeiði.

Semsé: lítið um blogg á næstunni (vona ég).


Spurning: Hvað hét aftur þáttaröðin Keeping up appearances á íslensku? (sjá þátt á YouTube (1/3))

25 juni 2007

Kynning

8,0.

19 juni 2007

Framundan

Jæja, nú rétt í þessu kláraði ég lokaritgerð fyrir annað námskeiðanna sem ég sit þennan misserishelming. Ég sætti mig við sjöu. Annars finnst mér ég aldrei hafa verið jafn mikið úti á þekju í ritgerðarskrifum fyrr (ef undan er skilin (mislukkuð) tilraun mín í apríl til þess að skrifa lokaritgerð um andlagsstökk með naumhyggjustefnu Chomskys að vopni).

Nú á ég eftir að flytja fyrirlestur á mánudaginn þar sem ég kynni einhverja grein — sem ég á eftir að velja. Vonandi svo vel að ég fái sjöu. Fyrir það námskeið þarf ég svo líka að skrifa lokaritgerð um eitthvert mjög órætt efni, svo abstrakt að það er varla orðum að því komandi. Það snertir á einhvern hátt tungumál en ég er ekki viss nákvæmlega með hvaða hætti það er ... Skiladagur þeirrar lokaritgerðar ku víst 11. ágúst, en 6. júlí ef okkur liggur á að fá einkunn. Ekki nenni ég að sitja yfir þeim ósköpum í allt sumar, svo ég reyni að rumpa henni af sem fyrst.

Á morgun hef ég svo mælt mér mót við undarlega enska stelpu sem endilega vill fá að taka mig upp á band; hún á nefnilega að gera eitthvert verkefni um tungumál þar sem hrynjandin er alltaf á fyrsta atkvæði, eins og í íslensku. Ætli ég þurfi því ekki að bera fram orð á borð við alþjóðaatvinnumálastofnunin eins og ég hafi aldrei sagt annað, með áherslu á fyrsta atkvæði.

Æ, mikið vildi ég nú að ég mér yrði bara sett það verkefni fyrir að reyta arfa í Eilífðarbeðinu*. Nú er þetta komið gott af bókviti í sumar.

*) Eilífðarbeðið er feiknarlega langt beð við Engjaveg sem engum selfysskum unglingi gleymist.

15 juni 2007

Þéringar

Hér er þérað eins og í Þýskalandi, og á Íslandi „í gamla daga“. Þérunarformið er svolítið skrítið, einfaldlega: u. Óformlega fornafnið er hins vegar je, sem þó er eiginlega borið fram ju, þ.e. með schwa.

Þetta veldur mér verulegum vandræðum. Ekki nóg með að ég gleymi alltaf að þéra fólk, þá á ég bæði í vandræðum með að bera fram „u“ á hollensku, því að eiginlega er það eins og danskt „y“, og ég á líka í vandræðum með „e“ sem borið er fram með schwa-i, þ.e.a.s. næstum því eins og íslenskt „u“. Ég þarf semsé að segja danskt „u“ til að vera kurteis en íslenskt „u“ til að vera ókurteis ...!

Það er ruglingslegra en það hljómar.

Gjörið svo vel við fólk sér eldra og æðra er: alstublieft.
Gjörðu svo vel við jafnaldra og yngra fólk er: alsjeblieft.

Eini framburðarmunurinn á þessu hjá mér er T andspænis J, og mér gleymist mjög gjarnan að segja T/J, svo útkoman verður alsublieft, sem Hollendingar túlka sem ókurteisa formið.

Strætisvagnstjóri reiddist mér áðan fyrir þessi mistök og ruddi sármóðgaður út úr sér: U!!! Ég kvaðst ekki vera mjög sleipur í hollensku og var guðslifandifeginn að hann skyldi ekki stimpla fleiri punkta á vagnkortið mitt mér til refsingar.

Þetta er ekki í fyrsta sinn. Hér eftir þéra ég bara, sama hver á í hlut.

14 juni 2007

Framburður á R-i

Hvernig R er borið fram skiptir mjög miklu máli á Íslandi, eins og von er. Hérna í Hollandi er hins vegar mjög algengt að fólk skrolli og eru af því að minnsta kosti tvær tegundir. Enn verri eru þó færeysk-amerískt-hljómandi R-in (Gooise R heitir það hér) sem heyrast nær undantekningalaust í sjónvarpi og í Utrecht heyri ég það oft; þetta er stundum nefnt fjölmiðla- og menntasnobbs-R. Á svæðum nær Belgíu hef ég þó heyrt góð íslensk R. (Ég deili því hikstalaust með Hollendingum hvað Íslendingum finnst um rangan framburð á R-i og hvaða ráðum beitt er til þess að leiðrétta svona mállýti.) -- Sjá nánar um dreifingu R-a á Víkípedíu.


Hollensk R: hljóðdæmi

#1 Rúllandi R
#2 Gormælt R
#3 Hræðilegt R (Gooise R, leiðinlega stutt dæmi)


#4 Öll þrjú hollensku R-in lesin í einu (#3 hér að ofan var tekið úr þessu broti).

Hér er súlurit sem sýnir notkun Gooise R-s í fjölmiðlum (og fer þessi framburður víst eins og eldur í sinu um framburð barna) -- sjá einnig hér:



Jæja. Staðlarnir eru mismunandi. Hér finnst sumum fínt að nota þetta ömurlega færeysk-ameríska R, í Noregi er fínt að skrolla og ég er ekki frá því að þannig sé það líka í Þýskalandi. Að minnsta kosti hefur eitthvað hræðilegt komið fyrir tunguna í söngvara hljómsveitarinnar Rammstein, þvíað sá söng alltaf með fögru rúllandi R-i. Nú skrollar hann eins og hálfviti, eins og glöggt heyrist ef bornar eru saman fyrsta platan og sú síðasta:

#1 brot úr Rammstein af Herzeleid (1995) [mp3, 96KB]

#2 brot úr Rosenrot af Rosenrot (2005) [mp3, 104KB]

Heimur versnandi fer.

09 juni 2007

Enn af veðurfari

Svo eftir kvöldmat fyllti himininn skýja, með þrumum og eldingum svo villtum (þær sem næstar voru, aðeins í um 300 metra fjarlægð) að ég hefði aldrei hætt mér út í slíkt veður. Fleiri í Hollandi hefðu átt að fara að dæmi mínu því að tvö dauðsföll hér í landi eru rakin til þess að eldingu hafi lostið niður í fólk. Svona skiptist á ofsafengið gott veður og grenjandi rigning með þrumum og eldingum. Þetta verður víst litlu skárra í dag, en hitinn er mér meira að skapi, 18°C.

Svo hefur mér tekist að ná mér í kvefpest sem hefur gengið um í húsinu, heldur svæsna, svo ég fer ekkert út í bráð. Sötra nú piparte í tíma og ótíma til þess að liðka kverkarnar og fjárfesti reyndar líka í öflugu „hóstameðali“, þýsk-ættuðu.

Jæja.

08 juni 2007

Af einkunnum, veðurfari og bílaumferð

Í dag er 30°C hiti. Mesti hiti sem ég hafði upplifað var einn fáránlegan dag á Selfossi, 27°C. Loftið er svo rakt hérna. Þegar það er kalt er einhvern veginn kaldara en heima --- út af rakanum --- og þegar það er heitt er ... óþægilega heitt. Heitt. Rakt. Sveitt. Skást finnst mér eiginlega að vera í lopapeysunni, klæða þetta veðurfar hreinlega af mér. Svo hins vegar ef maður fer inn í verslun er hitastigið þar 12°C gráður, svo það liggur við að sultardropana frysti á nefbroddinum.

Þetta var af veðurfari, ég held mig greinilega ekki í efnisröð miðað við titilinn.

Næst einkunnir. Ég varð hundfúll föstudaginn var þegar kennarinn í hljóðfræðimáltökubestunarkenningarnámskeiðinu gaf okkur einkunnir fyrir kynningar á greinum þann sama dag. Hann var brosandi út í eitt allan tímann og gerði ekkert nema góðar athugasemdir við fyrirlestrana. Hæsta einkunn sem hann gaf var hins vegar átta. Allir hinir fengu sjö. ... Ég skil ekki hvernig allir hinir geta fengið sjö, og af hverju þessi frábæri fyrirlestur sem kennarinn lofaði fram og aftur skuli bara fá átta. Eftir tímann spurði ég hina nemendurna hvort ég hefði eitthvað misskilið þessa einkunnagjöf, fengu kannski allir bara átta? Neinei, þeir voru bara hæstánægðir með sínar sjöur, og nemandinn með áttuna í skýjunum. Þau sáu svipinn á mér og sögðu: „Sjö er góð einkunn.“ Ég hvái, og segist aldrei nokkurn tíma hafa fengið sjö á mínum skólaferli (a.m.k. ekki í háskóla) og að mér finnist það nú bara asskoti lágt, svona án rökstuðnings fyrir því að 30% hafi verið slæm. „Það er almennt ekkert gefið hærra en átta.“ Ég verð því bara að sætta mig við mína sjöu.

Og kannski er það bara það: á Íslandi eru nemendur lofaðir ef þeir gera bara það sem þeir eiga að gera og verðlaunaðir með háum einkunnum. Til þess að fá svo háa einkunn hér þarf að gera eitthvað mjög framúrskarandi, en hvað það er hef ég ekki hugmynd um. Það finnst mér líka óþægilegt. Hvernig fæ ég átta fyrir næsta fyrirlestur ef ég sé ekkert að fyrirlestrinum mínum á föstudaginn var? Ég lagði mikla vinnu í hann, las greinar umfram þá sem ég kynnti, benti á lesefni sem gæti gert sumt skýrara sem greinin fjallaði um á svolítið abstrakt máta, OG: hélt mig við uppgefin tímamörk (sem ég var einn um að gera). Sá með áttuna hafði skilað inn fyrirlestri sem ekki með nokkru móti væri hægt að kynna á tuttugu mínútum, enda las hann ekki nema 1/3 af honum og fór samt yfir tímamörk. Kannski það sé ráðið. Hitt er svo annað mál, að ég hef ekkert við einkunnir núna að gera --- ég fæ bara einingar frá Erasmus. En á BA-stiginu hér skiptir máli að fá áttur þvíað sé meðaleinkunn lægri en átta fá nemendur einfaldlega ekki að fara í [rannsókna]master*. Punktur. (Þeim er hins vegar hleypt inn í [venjulegan eins árs] master, sem [leggur minni áherslu á fræðilegheit]*, enda ... hvað á hálfviti erindi inn á fræðasviðið, má kannski spyrja sig.)

Nú, af bílaumferð er það að segja að ég ætlaði að fara að skrifa hvað Hollendingar væru æðislegir í umferðinni. Ég vil reyndar skrifa það:

Hollendingar eru framúrskarandi tillitssamir í umferðinni!

En. Auðvitað þurftu tveir ökumenn, kvenkyns, að ata þessa fögru ímynd skít með því að reyna eftir fremsta megni að aka yfir mig á gangbraut rétt áðan --- það hefur áreiðanlega verið vegna hitans, einhvers lags óráð. Þetta er semsé í fyrsta sinn sem ekki er stoppað fyrir mér á gangbraut. Hægri réttur hefur sömuleiðis alltaf verið virtur (og honum beitt) ef ég hef verið hjólandi, sem er alveg til fyrirmyndar. Ef maður er fótgandandi og akandi bílar þurfa að komast úr innkeyrslu með því að aka yfir gagnstétt bíða þeir undantekningarlaust eftir manni, sömuleiðis ef þeir eru á gangstéttinni að reyna að komast inn á akveg: þeir aka þá afturábak, víkja svo maður komist leiðar sinnar án þess að þurfa að stoppa. Heima hef ég meira að segja lent í því að bílar aki einfaldlega hugsunarlaust í veg fyrir mig þegar ég hef verið skokkandi, og stoppi á gangstéttinni og bíði. Skokkarinn þarf þá að bíða við bílinn, í útblástursstækjunni.

Hér er líka sá munur að almennt fellur fólk tvisvar til þrisvar á ökuprófi. Heima er nú venjan sú að fólk nái í fyrstu tilraun, en þá að minnsta kosti í annarri. Það er þá kannski enn einn anginn á þessu með einkunnirnar. Það er ekki nóg að geta, maður þarf að standa sig og það með stæl. Fyrir vikið eru aular ekki með bílpróf. Ég ætti kannski að fara að leita mér að vinnu fyrir aula?

*[] Orðalags- (og merkingar-)breytingar gerðar 11.06.07.

03 juni 2007

3. uppskrift: Lalagne

Lalagne er tilbrigði við lasagne.

Fylgið uppskrift nr. 2 af lasagne en sleppið ostinum í ostasósunni. Bætið ostinum öllum ofan á réttinn (150-200 grömmum) áður en hann fer í ofninn.

(Þið megið reyna að giska á hvernig þessi réttur varð til.)

2. uppskrift: Lasagne

Lasagne

Kjötið:
    — 1 laukur
    — 2 hvítlauksrif
    — 500 g hakk
    — 500 g tómatamauk (eða slatti af tómötum og tómatsósu)
    — 2 msk kjarrmenta („oregano“)
    — 1 tsk pipar
    — ogguoggulítið salt
    — 100 g ostur ofan á (í lokin)

... og svo þarf auðvitað lasagne-plötur.

Ostasósan:
    — 40 g smjör
    — 40 g hveiti (meira eftir þörfum til þykkingar)
    — 0,9 l mjólk
    — 100 g ostur
    — 1 msk hrein kjarrmenta („oregano“)
    — 1 msk blóðberg eða hreint timían
    — oggulítill pipar

Aðfarir við kjöt (fylgið næsta lið samtímis):
    — Skerið laukinn og hvítlaukinn smátt og steikið svolítið í pönnu í lítilli olíu.
    — Bætið hakkinu saman við, steikið í nokkrar mínútur og lækkið svo undir.
    — Hellið tómatamaukinu yfir kjötið og kryddið með kjarrmentu, pipari og salti.
    — Nú er ostasósan líka að verða tilbúin.

Aðfarir við ostasósuna:
    — Bræðið smjörið í potti og hrærið hveitinu varlega saman við (þannig að klepri).
    — Hellið mjólkinni mjög varlega saman við í nokkrum þrepum og hrærið  v e l  á milli.
    — Bætið ostinum saman við.
    — Lækkið undir en haldið áfram að hræra af dugnaði.
    — Kryddið með kjarrmentu, blóðbergi/timíani og pipari.

Aðfarir við form:
    — Smyrjið stórt form og dreifið svolítlu af hakkinu á botninn.
    — Þekjið með lasagne-plötum og hellið ostasósunni yfir.
    — Dreifið hakkinu yfir og leggið lasagne-plötur ofan á.
    — Endurtakið þar til hakkið og sósan klárast.
    — Síðast er aðeins lasagne-lag, sósa og ostur ofan á.

Setjið í heitan ofn (200°C) og hitið í miðjum ofni í 30 mínútur. Umfram svartur pipar eftir smekk.

02 juni 2007

Allt með felldu

Þar sem fréttir héðan virðast berast nokkuð vel milli landa vil ég bara segja að ég er við bestu heilsu, kl. átta að íslenskum tíma (tíu að hollenskum), laugardagskvöld 2. júní 2007. Hér í byggingunni, ekki þó á minni hæð, var sennilega framið ... ja, ódæði, með mjög vondum afleiðingum. Ég hef engar opinberar fréttir heyrt af þessu. En sem sagt: allt gott hér.

31 mei 2007

Nýjar myndir á Flickr

Jæja, loksins myndir frá því á mánudaginn var; ég setti nokkrar myndir úr víkingaþorpinu og Eindhoven inn á Flickr. Myndirnar eru hér, tuttuguogein talsins ef ég man rétt.

(Mér er sönn ánægja að tilkynna lestrarhestum að þeir finna meira við sitt hæfi á Flickr í þetta sinn en oft áður.)